Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

fEB

mar

abr

maio

xuñ

Bos días

XAN

nov

dEc

oUt

fEB

mar

abr

maio

xuñ

dEC

XAN

nov

Infantil

Comenzamosla CUARESMAQue son 40 días en los que nos preparamos para la gran fiesta de la Pascua.Queremos cambiar aquellas cosas que podemos hacer mejor para sentirnos másfelices y hacer felices a los demás.En esta foto vemos a Álvaro que fue a visitar a su abuela Carmen porque cada vez que hablaba con ella por teléfono la notaba muy triste. Hacía un año que no podía ir a visitarla por miedo a contagiarla, Pero se atrevió a ir a verla, respetando todas las medidas de seguridad, se sentó en el descansillo y estuvo haciéndole compañía y consiguió que su abuela se sintiera mucho mejor y Álvaro también estuvo feliz de ver a su abuela más contenta porque la echaba de menos.Pensar en que podéis hacer vosotros para sentiros mejor y también las personas que os rodean.

Primaria

4 outubro

outubro

25 outubro

4 outubro

18 outubro

18 outubro

25 outubro

13 outubro

13 outubro

O SoñoUnha vez, no lugar máis fermoso do universo, vivía un neno chamado Soño, o cal desexaba medrar e coñecer outros mundos. Soño pasaba o rato, polas nubes, xogando e xogando todo o día.Un día, Soño deuse conta de que non crecía como crecían os seus amigos; ademais, empezou a sentirse moi débil e, aos poucos, perdeu as súas ganas de xogar. De súpeto, chegou un mensaxeiro que levaba consigo un maletín moi especial, o cal contiña alimentos para fortalecer e facer crecer a Soño.Desde o mesmo instante en que aquel mensaxeiro chegou, Soño empezou a sentirse mellor e mellor, xa que cada día aquel mensaxeiro alimentábao con aqueles manxares. Moitos caldos de CONSTANCIAcon forza, pratos moi nutritivos deVONTADEeTRABALLO, sobremesas feitas a base dePACIENCIA, fantásticos zumes feitos conDECISIÓN... E, o máis importante, tratándoo con moitaCONFIANZA.Soño creceu e creceu e chegou a deixar de ser Soño para converterse en Meta, e claro que seguiu xogando, pero xa non polas nubes, senón aquí na terra, coñecendo cada vez máis mundos, como a felicidade e a satisfacción.E un bo día Meta deixou de ser Meta e transformouse en Realidade.Reflexión:Cada un de nós, debemos utilizar os alimentos que o mensaxeiro levaba na súa maleta para conseguir que aos poucos, os soños parezan alcanzables e que co tempo convértanse en Realidade.Que alimento dos que había na maleta crees que che fai máis falta para conseguir os teus soños?

Comezamos os Bos días deste curso lembrando ás persoas afectadas pola erupción do volcán da Palma.Nesta oración lembramos que Deus, noso pai, achégase a eles nestes difíciles momentos a través dos médicos, bombeiros, policías ou voluntarios que están a ofrecer a súa axuda.Pai, dámosche GRAZAS pola túa compaixón e pedímosche que saibamos abrir o corazón para reconocerche nas persoas que temos ao noso carón.Nós podemos facer un pequeno xesto para axudar aos nenos e nenas da Palma. O xoves imos encher de amarelo as merendas. Tod@s podemos traer un plátano de Canarias para darlles ánimos a todo eles. Animádevos!!!!

O SoñoUnha vez, no lugar máis fermoso do universo, vivía un neno chamado Soño, o cal desexaba medrar e coñecer outros mundos. Soño pasaba o rato, polas nubes, xogando e xogando todo o día.Un día, Soño deuse conta de que non crecía como crecían os seus amigos; ademais, empezou a sentirse moi débil e, aos poucos, perdeu as súas ganas de xogar. De súpeto, chegou un mensaxeiro que levaba consigo un maletín moi especial, o cal contiña alimentos para fortalecer e facer crecer a Soño.Desde o mesmo instante en que aquel mensaxeiro chegou, Soño empezou a sentirse mellor e mellor, xa que cada día aquel mensaxeiro alimentábao con aqueles manxares. Moitos caldos de CONSTANCIAcon forza, pratos moi nutritivos deVONTADEeTRABALLO, sobremesas feitas a base dePACIENCIA, fantásticos zumes feitos conDECISIÓN... E, o máis importante, tratándoo con moitaCONFIANZA.Soño creceu e creceu e chegou a deixar de ser Soño para converterse en Meta, e claro que seguiu xogando, pero xa non polas nubes, senón aquí na terra, coñecendo cada vez máis mundos, como a felicidade e a satisfacción.E un bo día Meta deixou de ser Meta e transformouse en Realidade.Reflexión:Cada un de nós, debemos utilizar os alimentos que o mensaxeiro levaba na súa maleta para conseguir que aos poucos, os soños parezan alcanzables e que co tempo convértanse en Realidade.Que alimento dos que había na maleta crees que che fai máis falta para conseguir os teus soños?

LAUDATO SIOnte, 24 de outubro, celebrouse o día internacional contra o cambio climático.O Papa Francisco escribiu hai uns anos unha carta chamada Laudato Si para recordarnos que debemos coidar a nosa casa, o planeta. No seguinte vídeo móstranos uns consellos que todos nós podemos facer para axudar a preservar a casa común.

O GLOBO DO DOMUNDUn día Deus puxo un globo na terra para que todos os que quixesen subir ao ceo para verlle puidesen facelo. O globo era enorme e nel podían caber ata cen persoas. Foron moitos os grupos que quixeron subir nel. Formáronse longas colas. Pero cando o globo estaba cheo de persoas listas para voar, non había maneira de que o globo se levantase do chan. Por máis intentos que facían por elevarse non tiñan ningún éxito. Probárono todo; desde encher o globo con aire moi quente ou desprenderse de todo peso inútil, ata dar saltos para impulsalo, pero non houbo maneira. Mesmo cunha soa persoa subida nel, non había forma de facelo voar.Foron tantos os grupos de persoas que o tentaron sen conseguilo, que ao final, todos pensaron que aquel globo non funcionaba. Ata que chegou un novo grupo que nada máis subirse a el, subiron ao ceo coa velocidade dun raio. Isto deixou perplexos e admirados a todos.Cando baixaron de ver a Deus, outros grupos volveron tentar subirse, pero o globo non se elevou nin un palmo do chan. Outra vez deixara de funcionar. Rapidamente foron a preguntarlle ao grupo de persoas que conseguira subir ao ceo que fora o que fixeran para que o globo funcionase. E eles responderon: “O único que fixemos foi querernos como irmáns e axudarnos co quetemos cada un. Entón o globo subiu como un foguete cara ao ceo.”Desde ese momento, todos os grupos de persoas que querían ir ao ceo para ver a Deus tiñan que quererse como irmáns e compartir o que tiñan. Só así o globo podía funcionar. Ese é o globo do DOMUND.

LAUDATO SIOnte, 24 de outubro, celebrouse o día internacional contra o cambio climático.O Papa Francisco escribiu hai uns anos unha carta chamada Laudato Si para recordarnos que debemos coidar a nosa casa, o planeta. No seguinte vídeo móstranos uns consellos que todos nós podemos facer para axudar a preservar a casa común.

Comezamos os Bos días deste curso lembrando ás persoas afectadas pola erupción do volcán da Palma.Nesta oración lembramos que Deus, noso pai, achégase a eles nestes difíciles momentos a través dos médicos, bombeiros, policías ou voluntarios que están a ofrecer a súa axuda.Pai, dámosche GRAZAS pola túa compaixón e pedímosche que saibamos abrir o corazón para reconocerche nas persoas que temos ao noso carón.Nós podemos facer un pequeno xesto para axudar aos nenos e nenas da Palma. O xoves imos encher de amarelo as merendas. Tod@s podemos traer un plátano de Canarias para darlles ánimos a todo eles. Animádevos!!!!

O GLOBO DO DOMUNDUn día Deus puxo un globo na terra para que todos os que quixesen subir ao ceo para verlle puidesen facelo. O globo era enorme e nel podían caber ata cen persoas. Foron moitos os grupos que quixeron subir nel. Formáronse longas colas. Pero cando o globo estaba cheo de persoas listas para voar, non había maneira de que o globo se levantase do chan. Por máis intentos que facían por elevarse non tiñan ningún éxito. Probárono todo; desde encher o globo con aire moi quente ou desprenderse de todo peso inútil, ata dar saltos para impulsalo, pero non houbo maneira. Mesmo cunha soa persoa subida nel, non había forma de facelo voar.Foron tantos os grupos de persoas que o tentaron sen conseguilo, que ao final, todos pensaron que aquel globo non funcionaba. Ata que chegou un novo grupo que nada máis subirse a el, subiron ao ceo coa velocidade dun raio. Isto deixou perplexos e admirados a todos.Cando baixaron de ver a Deus, outros grupos volveron tentar subirse, pero o globo non se elevou nin un palmo do chan. Outra vez deixara de funcionar. Rapidamente foron a preguntarlle ao grupo de persoas que conseguira subir ao ceo que fora o que fixeran para que o globo funcionase. E eles responderon: “O único que fixemos foi querernos como irmáns e axudarnos co quetemos cada un. Entón o globo subiu como un foguete cara ao ceo.”Desde ese momento, todos os grupos de persoas que querían ir ao ceo para ver a Deus tiñan que quererse como irmáns e compartir o que tiñan. Só así o globo podía funcionar. Ese é o globo do DOMUND.

fEB

mar

abr

maio

xuñ

dEc

XAN

Infantil

Comenzamosla CUARESMAQue son 40 días en los que nos preparamos para la gran fiesta de la Pascua.Queremos cambiar aquellas cosas que podemos hacer mejor para sentirnos másfelices y hacer felices a los demás.En esta foto vemos a Álvaro que fue a visitar a su abuela Carmen porque cada vez que hablaba con ella por teléfono la notaba muy triste. Hacía un año que no podía ir a visitarla por miedo a contagiarla, Pero se atrevió a ir a verla, respetando todas las medidas de seguridad, se sentó en el descansillo y estuvo haciéndole compañía y consiguió que su abuela se sintiera mucho mejor y Álvaro también estuvo feliz de ver a su abuela más contenta porque la echaba de menos.Pensar en que podéis hacer vosotros para sentiros mejor y también las personas que os rodean.

Primaria

2 novembro

2 novembro

8 novembro

8 novembro

15 novembro

15 novembro

29 novembro

22 novembro

22 novembro

29 novembro

out

novembro

COMO NOS VEMOS E COMO VEMOS AOS DEMAIS?Xa o noso colexio recende a Nena María, unhas festas moi especiais para nós. Por agora soamente nos centraremos en nós mesmos para irnos preparando para o que nos espera.Imos comezar esta mañá cunhas preguntas que parecen fáciles, a ver si de verdade o son: Como te ves a ti mesmo? Que fai que sexas diferente? Tes defectos? E virtudes?Agora imos ver un vídeo de persoas que tamén contestaron a estas preguntas… e quizais as respostas son moi similares ás que vós pensastes.En definitiva, todos queremos que nos acepten como somos e que non nos sinalen ou rexeiten por ser diferentes. PORQUE O DIFERENTE É BONITO.FELIZ SEMANA PARA TODOS E TODAS !!!https://www.youtube.com/watch?v=kb8mJ0r8Guk

TODO É POSIBLEEstamos na semana das festas da Nena María.Aquí tedes unha canción para comezar a celebrar cunha mensaxe moi interesante.Este vai ser o ritmo das nosas festas.Pasádeo moooooi ben!!!!https://www.youtube.com/watch?v=TISdAZPgQJo

DÍA EN CONTRA DA VIOLENCIA DE XÉNERO ou DÍA DA IGUALDADE PARA TODOS E TODAShttps://youtu.be/iax2W9qAfK0

EU, CONTIGO. TI, COMIGO.Hoxe imos escoitar unha canción. A algúns vos soará dunha peli ou doutros anos, pero imos escoitala pensando en Xesús e nas persoas que hai nas nosas vidas para que sexamos felices. Moitas grazas por ter tanta xente que nos quere e da cariño.Boa semana para todas e todos !!!https://youtu.be/3SC0Ze4ta9o

COMO NOS VEMOS E COMO VEMOS AOS DEMAIS?Xa o noso colexio recende a Nena María, unhas festas moi especiais para nós. Por agora soamente nos centraremos en nós mesmos para irnos preparando para o que nos espera.Imos comezar esta mañá cunhas preguntas que parecen fáciles, a ver si de verdade o son: Como te ves a ti mesmo? Que fai que sexas diferente? Tes defectos? E virtudes?Agora imos ver un vídeo de persoas que tamén contestaron a estas preguntas… e quizais as respostas son moi similares ás que vós pensastes.En definitiva, todos queremos que nos acepten como somos e que non nos sinalen ou rexeiten por ser diferentes. PORQUE O DIFERENTE É BONITO.FELIZ SEMANA PARA TODOS E TODAS !!!https://www.youtube.com/watch?v=kb8mJ0r8Guk

TODO É POSIBLEXa chegou a semana na que imos celebrar a Nena María.Santa Xoana ensinounos a coñecer a María e a aprender a ser coma ela.Pois algo que podemos aprender de María é que TODO É POSIBLE.Así que recordade que todos facemos cousas marabillosas que nos agradecen e que estamos rodeados de xente estupenda que fai cousas que debemos agradecerlles.Escoitade, este é o ritmo que queremos que teñades na festa...Moi felices festas da Nena María!!!https://www.youtube.com/watch?v=hB7HvjsvOZU

DÍA EN CONTRA DA VIOLENCIA DE XÉNEROAcabamos de celebrar todos xuntos o día da Nena María e puidemos disfrutar dun día agradable e feliz.Hoxe imos pensar en todas as persoas xoves e maiores que teñen situacións nas que non son tan felices como merecen porque hai xente préto delas que non as respectan e incluso lles fan dano.O 25 de Novembro é o día en contra da violencia de xénero.Oxalá poidamos enviarlles a todas estas persoas unha mensaxe de esperanza e darlles ese cariño que tanto precisan.FELIZ SEMANA PARA TODOS E TODAS !!!https://youtu.be/EbiyyWApN1U

VIDAS QUE SABEN MIRAR CON ATENCIÓNHoxe, imos aprender a través dun conto sinxelo o que significa mirar con atención. Ás veces estamos tan centrados en cousas que cremos importantes que non nos decatamos do realmente importante. A ver se sodes capaces de descubrir esta idea nesta historia.Boa semana para todos e todas !!!CONTO.AS TRES PALABRASUn pobre traballador veu de noite a unha pousada. Estaba moi canso e con fame e sede. Pero non tiña cartos. Sen cartos non podía conseguir nada. Como conseguir cartos para comer? Sentou nunha mesa. Dous panadeiros sentáronse á mesa, comendo e bebendo. O xornaleiro faloulles das súas viaxes. A súa historia foi moi interesante e escoitárono con atención. Finalmente, díxolles:- Propoño unha aposta: direi tres palabras que deberedes repetir."É absurdo", responderon os panadeiros. É un xogo demasiado sinxelo.- Canto apostas? insistiu o xornaleiro."Dez euros", responderon os panadeiros abraiados.O xornaleiro comezou: PopocatepetlOs panadeiros repetiron: Popocatepetl.O obreiro dixo: Comerciante.Os panadeiros dixeron: Comerciante.Entón o xornaleiro dixo cun sorriso: erro.Os panadeiros pensaron moito, pero non atoparon o seu erro.O xornaleiro dixo: - Volvemos a ensaiar."Si, vale", dixeron os panadeiros.O xornaleiro comezou de novo e dixo: Hipopótamo.Os panadeiros: Hipopótamo.O xornaleiro: Xirafa.Os panadeiros: Xirafa.De novo o xornaleiro dixo cun sorriso: erro.Tentárono tres ou catro veces. Despois da cuarta vez os panadeiros pagaron os 10 euros, pero preguntaron:- Cal foi o noso erro?O xornaleiro dixo:- Nunca dixéchedes a terceira palabra. A terceira palabra era cada vez: erro.Por iso perderon a aposta.

https://www.youtube.com/watch?v=l6s79HB88qQ

fEB

mar

abr

maio

xuñ

XAN

nov

Infantil

Comenzamosla CUARESMAQue son 40 días en los que nos preparamos para la gran fiesta de la Pascua.Queremos cambiar aquellas cosas que podemos hacer mejor para sentirnos másfelices y hacer felices a los demás.En esta foto vemos a Álvaro que fue a visitar a su abuela Carmen porque cada vez que hablaba con ella por teléfono la notaba muy triste. Hacía un año que no podía ir a visitarla por miedo a contagiarla, Pero se atrevió a ir a verla, respetando todas las medidas de seguridad, se sentó en el descansillo y estuvo haciéndole compañía y consiguió que su abuela se sintiera mucho mejor y Álvaro también estuvo feliz de ver a su abuela más contenta porque la echaba de menos.Pensar en que podéis hacer vosotros para sentiros mejor y también las personas que os rodean.

Primaria

7 decembro

13 decembro

20 decembro

out

7 decembro

decEMBRO

13 decembro

20 decembro

Como todos os anos, en decembro facemos un pequeno esforzo para responder á necesidade, urxente, de centos de familias de Santiago e comarca, que reciben axuda durante todo o ano, grazas ao traballo de organizacións como Caritas (a través da acción do Centro Don Bosco), o Albergue Xoan XXIII, que atende a máis de 60 familias, e o programa Boa noite, que acompaña a persoas sen fogar.Formamos parte dunha comunidade que temos que coidar e axudar a medrar.Así que anímate a colaborar no Kilobora deste curso.

Estamos en tempo de Advento e nestas datas as casas, as rúas, os comercios acenden luces para anunciar a chegada do Nadal.Nós tamén estamos chamados a ser LUZ para os que temos cerca. Polo que imos adicar un minutiño a pensar de que forma concreta podemos amosarllo a toda a xente que queremos igual que fixo Xesús no seu tempo (coidando deles cando non están ben, adicándolles tempo, cunha aperta ou un bico, cunha mensaxe ou chamada para decirlles que os botamos en falta …)