Want to make creations as awesome as this one?

No description

Transcript

Escribe un subtítulo aquí

Gabriel Abeledo

Quen era?

Xela Arias Castro (Maria dos Ánxeles)Foi unha Escritora/Traductora Galega que foi elexida como persoa reprensentativa das Letras Galegas 2021.

Licenciada en Filología Hispánica, Xela Arias pasou a maior parte da sua vida en Vigo, onde chegou a ser un referente do mundo editorial e da poesía da muller. En 1980 se fundou a editorial Xerais, donde traballou como correctora e asesora lingüística durante z anos.

Nacemento e Morte

Xela Arias naceu no 4 marzo de 1962 en Lugo.E morreu o 2 de novembro do 2003 en Vigo con 41 anos.

Profesions:

Xela Arias traballou como Profesora, pero deixou o traballo e fixose Traductora.

Aqui estan as suas obras e traduccións:

Poesia

Denuncia do equilibrioLili sen pistolasTigres coma cabalosDarío a diarioIntempériomeMaldito lindoXela Arias. Poesía reunida

Escritura

Non te amola!, publicado en 2021.

Traduccións

Do castelán (Cabalum): Caballum.Do portugués (Amor de Perdição): Amor de perdición.Do inglés (Fabled Cities, Princes and Jinn from Arab Myths and Legends): Cidades fantásticas. Príncipes e Xinns da mitoloxía e as lendas árabes.Do italiano (Favole al telefono): Contos ó teléfono.Do portugués (O Gato Malhado e a Andorinha Sinhá): O Gato Gaiado e a Andoriña Señá: Unha Historia de Amor.Do castelán (El bosque animado): O bosque animado.Do inglés (The Witches): As bruxas.Do neerlandés (Belledonne kamer 16: een dagboek uit het verzet) Belledonne, habitación 16.Do castelán (Los corredoiras): Os corredoiras.Do inglés (Dubliners): Dublineses.Do castelán (El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha): O enxeñoso fidalgo don Quixote da Mancha.Do neerlandés: Os cómics de Franka.Do portugués (Rosa, Minha Irmã Rosa): Rosa, miña irmá Rosa.Do portugués (Caminhando sobre as águas): Camiñando sobre as augas.Do inglés (The Last of the Mohicans: A Narrative of 1757): O derradeiro dos mohicanos.Do castelán: A cantiga de amor.Do neerlandés (Briefgeheim): A carta en clave de Jan Terlouw.Do inglés: Drácula.Do inglés (Black Venus): Venus Negra.Do castelán: Relatos.Do francés (Le Spleen de Paris): O Spleen de París.Do inglés (Wide Sargasso Sea): Ancho mar de sargazos.

Frases mais Coñecidas

“Agora na primavera fixen nove anos. Son moitos para non procurar nada de proveito na vida, así que vou escribir un libro.”—Xela Arias, Non te amola! (2021, Galaxia).“Hai xa certa cantidade de anos, non sei cantos, estaba eu na miña casa de Xemil e tiven unha idea: ir viaxar e explorar o mundo.”—Xela Arias, "A fraga dos paxaros faladores e a fraga leopardicia" (1974).[1]“CompártomeSei que no lonxe das parábolas das frasesCortadas e os puntos a parte son sóMedos escorrentados polo teu corpoSoberano dunha idea poderosa queTal vez suceda e eu non saiba quen es tiCando te agardo.”—Xela Arias, Denuncia do equilibrio (1986, Xerais).“Dei volta e preferínbeberpola cidade adiante, nas horas á noite,mentres ti morres cando dormes.”—Xela Arias, Tigres coma cabalos (1990, Xerais).“ Non me gustaban de nena os peluchese lembran meus pais que non xoguei moito ás bonecas.Non me deteño a cociñar e na química das quimerasrocei un xeito de delincuencia xuvenil.Un xénero feminino algo a desmán das narracións para o ano en que nacín.”—Xela Arias, Darío a diario (1996, Xerais).“Tal confundes verso e palabraasí che estrago os pronomesObrígate a traballo novo,que tamén ti pínta-lo cadro que axexas.Pintura de caracteresno fascinio do convencional,se che convén.”—Xela Arias, Intempériome (2003, Espiral Maior).

Biografía completa:

Ver

Os seus primeiros anos transcorren na contorna da Granxa de Barreiros.En 1965, a familia mudouse a Lugo e iniciou os seus estudos no Colexio Fingoi. Por os compromisos laborais do pai trasladouse máis tarde á parroquia de Sárdoma, en Vigo, onde rematou a ensinanza primaria. Daquela xa gañara o primeiro premio no VI Concurso de Contos Infantís O Facho.De 1976 ata 1980, pasou o bacharelato e o COU no Instituto Castelao. Neste ano abandonou as aulas e comezou a traballar en Edicións Xerais de Galicia, onde desempeñou primeiro labores de administración e logo de corrección de estilo e de edición.Desde 1982, deu a coñecer os seus poemas en recitais, festivais e xornais e revistas. (Dorna, Faro de Vigo, A Nosa Terra, Festa da Palabra Silenciada etc.).En 1986 foi finalista do premio Losada Diéguez co seu primeiro libro, Denuncia do equilibrio. En 1990 saíu do prelo Tigres coma cabalos, asinado coa súa parella, o fotógrafo e matemático Xulio Gil, e, en 1996, o poemario Darío a diario, dedicado ao seu fillo. De 2003 é a súa derradeira obra, Intempériome.Exerceu unha labor pioneira no mundo da tradución, ao verter o galego os textos de Gianni Rodari (Contos ó teléfono), Jorge Amado (O Gato Gaiado e a Andoriña Señá), W. Fernández Flórez (O bosque animado), Roald Dahl (As bruxas) ou Bram Stoker (Drácula); tamén participou na tradución de O Quixote de Cervantes ou Dublineses de Joyce. O seu traballo como tradutora fíxoa merecente de varios premios: o da Sociedade da Língua Portuguesa (1987) por Amor de perdición, de Camilo Castelo Branco; o Ramón Cabanillas (1994) por O derradeiro dos mohicanos, de Fenimore Cooper, e, posteriormente, o Plácido Castro (2004) por O Spleen de París, de Baudelaire. Foi membro da Asociación de Tradutores Galegos e formou parte do consello de redacción de Viceversa, revista galega de tradución.Sen abandonar as anteriores ocupacións, en 1991 retomou os estudos para cursar Filoloxía Hispánica na Universidade de Vigo e, posteriormente, Galego-Portugués. Desde 1999, exerceu a docencia en distintos institutos da xeografía galega. Foron anos de intensa actividade cultural e implicación cívica, nos que participou nas mobilizacións contra a Guerra de Iraq e a catástrofe do Prestige, na Festa da Muller ou nas Noites Solidarias de Implicadas no Desenvolvemento.A súa morte en 2003, cando preparaba con Fernando Abreu o proxecto poético e musical Vencerse é cousa de se tratar.

Bibliografia: