Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

Światowy dzień książkii praw autorskich23 kwietnia

Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich to ustanowione w 1995 roku przez UNESCO doroczne święto mające na celu promocję czytelnictwa, edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim. Ta data jest związana z rocznicą urodzin lub śmierci kilku wielkich pisarzy: Szekspira, Cervantesa, Druona, Nabokova. Na całym świecie organizowane są konferencje, debaty związane z książkami i czytelnictwem, uroczystości wręczenia nagród literackich czy spotkania autorskie.

Z książką, jej budową związane są różne pojęcia. Wiele z nich to zapożyczenia z innych języków lub wyrazy rzadko dziś używane. Znajdują się tu także najpopularniejsze polskie frazeologizmy o książce. Jeżeli chcesz poszerzyć swój zasób językowy zapoznaj się z wybranymi terminami. Oto kilka z nich:Adnotacja – krótka informacja o treści i przeznaczeniu książki - może znajdować się na skrzydełku obwoluty na ostatniej stronie okładki lub na odwrocie karty tytułowej.Akapit – wcięcie przy lewym marginesie, wydzielające odrębną część całości treściowe.Almanach – rocznik zawierający kalendarium wzbogacone informacjami lub poradami, czasem krótkimi opowiadaniami oraz materiałami o charakterze kronikarskim lub antologia zawierająca materiały z jednej dziedziny sztuki lub nauki, których wspólną cechą jest czas powstawania.Aneks-załącznik - uzupełnienie dzieła ściśle związane z jego przeznaczeniem i treścią, w postaci map, wykresów itp.Anonim – termin oznaczający nieznanego autora dzieła, jak również samo niepodpisane dzieło. Za anonim uważa się całkowity brak podpisu, który uniemożliwia rozpoznanie autora nawet poprzez porównanie do autorstwa innych dzieł. Nie jest nim więc osoba, która ukrywa się pod pseudonimem.Beletrystyka - utwory literatury pięknej, głównie powieści, nowele, często o charakterze lekkim.Bestseller, bestseler - książka, która zdobyła bardzo dużą popularność.Cymelia, cymelium, cimelium - bardzo cenny druk lub rękopis.Czytadło - pot. książka, którą się łatwo, przyjemnie czyta, ale o niewielkiej wartości literackiej.E-book - książka elektroniczna-cyfrowa wersja książki rozpowszechniana głównie przez Internet.Ekslibris - znak własnościowy danego egzemplarza książki, najczęściej ozdobny, wykonany w technice graficznej, z imieniem i nazwiskiem właściciela księgozbioru (lub np. stylizowanymi inicjałami) albo nazwą instytucji.Errata (łac. błąd) – wykaz błędów w treści publikacji poligraficznej, które zostały zauważone dopiero po wydrukowaniu nakładu.Floratura – ozdobna dekoracja (ornament) roślinna wypełniająca jeden lub kilka marginesów zdobionej karty, dekoracja marginalna.Foliał - gruba książka dużego formatu, książka drukowana lub rękopiśmienna w formacie folio.Indeks-skorowidz - spis pomocniczy, wykaz terminów, rejestr, wykaz haseł, nazw, nazwisk, umieszczony zazwyczaj na końcu książki.Inkaust – atrament.Inicjał – ozdobna litera rozpoczynająca fragment tekstu.Inkunabuł (łac in cunabulis – w powijakach, w kołysce) - drukowane dzieło wydane od momentu wynalezienia druku czyli od 1445r. do końca 1500r. Zaliczają się one także do grupy starodruków.Introligator – rzemieślnik zajmujący się ręcznym oprawianiem różnych wydawnictw oraz zdobieniem opraw (głównie zabytkowych), pracownik drukarni.Kodeks - jedna z form książki Jest to zbiór kart złączonych (szytych, klejonych) na jednym z brzegów nazywanym grzbietem książki. Forma ta, stosowana od II w. n.e., jest obecnie najpopularniejszą formą książki.Kopista – przepisywacz książek, w średniowieczu przepisywaniem książek zajmowali się mnisi.Manuskrypt – rękopis.Metryka książki – informacje dotyczące wydawniczych i technicznych aspektów wydania książki, mieszczące się najczęściej na czwartej stronie.Odsyłacz - znak graficzny (gwiazdka, litera lub liczba) odsyłająca czytelnika do przypisu, opatrzonego w bibliografiach, katalogach, indeksach, encyklopediach, słownikach itp.), prowadzący od określonego terminu do innego terminu lub grupy terminów w celu nadania poszukiwaniom właściwego kierunku; składa się ze zwrotów: zob. (zobacz), zob. też (zobacz też), por. (porównaj).Obwoluta (łac. obvolvere, okrywać) - papierowa okładka zakładana na właściwą okładkę książki, posiadająca zagięte brzegi (skrzydełka) zachodzące na wewnętrzne strony okładzin okładki, stosowana w oprawie twardej. Jest drukowana tylko z jednej strony, stanowi ochronę okładki oraz spełnia funkcje informacyjno-reklamowe.Paginacja – numeracja stronic wydawnictwa.Posłowie - krótki tekst umieszczony na końcu książki, napisany przez autora, redaktora lub wydawcę, wyjaśniający nie poruszone w książce, jednak związane z jej treścią zagadnienia.Przypisy - objaśnienia lub uzupełnienie tekstu głównego, umieszczone u dołu odpowiedniej strony lub przy końcu książki (oznaczone wyznacznikami cyfrowymi lub znaczkami* odsyłaczami).Reprint – przedruk, nowe wydanie książki będące wierną kopią oryginału, wykonane bez powtórnego składania tekstu.Skryba - osoba zajmująca się zawodowo odręcznym przepisywaniem ksiąg lub dokumentów. Zawód skryby występował w różnych formach we wszystkich kulturach posługujących się pismem.Skryptorium – pracownia, w której kopiowano księgi rękopiśmiennicze.Skrzydełko obwoluty – zagięta część obwoluty, na której zamieszcza się często informacje o autorze lub treści wydawnictwa w celu zachęcenia do zakupu.Wolumen – pojedynczy oprawiony egzemplarz druku (książka).Żywa pagina – wiersz tekstu umieszczony nad kolumną tekstową lub u dołu kolumny; może zawierać takie informacje jak nazwisko autora, tytuł dzieła, tytuł rozdziału lub podtytuł, a w encyklopediach i słownikach tytuł pierwszego lub ostatniego hasła (lub jego pierwszą sylabę) na stronie.źródło: https://sp3ns.edu.pl/index.php/zdalne-nauczanie/biblioteka/1938-slownik-terminow-zwiazanych-z-ksiazka-i-biblioteka

Spis treści

6.Motyw książki w malarstwie

1.Historia książki

2.Indeks ksiąg zakazanych

3.Jak zostać pisarzem?

4.Polscy nobliści

5.Dlaczego warto czytać

11.Prawa autorskie

8.Książka w filmie

7.Motyw książki w malarstwie cd.

9.Pomniki czytelnictwa

12.Dziękuję za uwagę :)

10.Książka w sieci

13. Źródła

https://wielcymalarze.pl/kategoria-produktu/portret-w-malarstwiehttps://detalesztuki.wordpress.com/author/detalesztuki/http://www.astro.phy.ulaval.ca/staff/hugo/art_e_nov13.html https://followlegal.pl/prawa-autorskie-czym-sa-i-kogo-dotycza/ https://www.legalnakultura.pl/pl/prawo-w-kulturze/b-przewodnik-b-po-prawie-autorskim/prawa_autorskhttp://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19940240083/U/D19940083Lj.pdf https://bsip.miastorybnik.pl/zsu/przygoda/p/p.hhttps://sites.google.com/a/zsczernina.edu.pl/szkola/start/Biblioteka/ksika-w-malarstwhttps://lubimyczytac.pl/aktualnosci/varia/4223/ksiazki-w-sztuce https://histmag.org/indeks-ksiag-teoretycznie-zakazanych-1288https://www.czytamwszedzie.pl/inspirujemy/10-pomnikow-zwiazanych-z-czytaniem/https://library.nashville.org/events/art-libraryhttps://www.coshoctonlibrary.org/content/centennial-statuehttps://iprc.tumblr.com/post/97081384746/bookporn-bookin-sculpture-by-terry-allen-inhttp://esculturayarte.com/018536/Cervantes-en-VelezMalaga.html#.YHlSQO4zapphttp://polsergmich.blogspot.com/2012/10/30.html?spref=fbhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pomnik_Henryka_Sienkiewicza_w_Warszawie#/media/Plik:Pomnik_Henryka_Sienkiewicza_w_Warszawie_2017.jpghttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pomnik_Boles%C5%82awa_Prusa_w_Warszawie#/media/Plik:Pomnik_Boles%C5%82awa_Prusa_w_Warszawie_2019.jpghttps://pl.m.wikipedia.org/wiki/Plik:Laweczka_Tuwima.jpghttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pomnik_Aleksandra_Fredry_we_Wroc%C5%82awiu#/media/Plik:2017_Pomnik_Aleksandra_Fredry_we_Wroc%C5%82awiu_2.jpghttps://pl.wikipedia.org/wiki/Pomnik_Adama_Mickiewicza_w_Warszawie#/media/Plik:Pomnik_Adama_Mickiewicza_w_Warszawie_2019c.jpghttps://bgpw.wordpress.com/2017/12/08/krotka-historia-druku/http://www.loesje.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=159:warsztaty-pazdziernik-2020&catid=1:aktualnoci&Itemid=1https://dzieje.pl/kultura-i-sztuka/zabij-i-wyjedz-z-tego-miasta-oraz-nedznicy-docenione-zlotymi-tasmami

Historia książki

Biały kruk - książka rzadko spotykana na rynku wydawniczym, perełka wydawnicza.Chodząca biblioteka (albo encyklopedia) - osoba mająca mnóstwo wiadomości z różnych dziedzin wiedzy.Coś komuś jest pisane - coś jest czyimś przeznaczeniem, spotka go na pewno.Czuć pismo nosem - domyślić się, o co chodzi, zorientować się w sytuacji.Czytać od deski do deski - czytać od początku do końca, bardzo dokładnie.Czytać miedzy wierszami - domyślać się tego, co nie zostało napisane.Czytać w kimś jak w (otwartej) księdze – odgadywać, co ktoś przeżywa, jakim jest człowiekiem, jaki ma charakter.Dobrze władać piórem - dobrze pisać, opanować sztukę pisania.Książka do poduszki – książka nadająca się do czytania przed snem.Mieć ciężkie pióro - kiepsko pisać.Mól książkowy – człowiek spędzający wiele czasu nad książkami, czerpiący wiedzę o życiu tylko z książek.Mówić jak z książki – mówić płynni, potoczyście, bez zająknięcia.Pisać na Berdyczów - próżne starania, daremne trudzenie się bo list/wiadomość i tak do nas nie dotrze.Pożerać, pochłaniać, połykać książki – czytać książki chciwie, szybko, zachłannie, z zainteresowaniem.https://sp3ns.edu.pl/index.php/zdalne-nauczanie/biblioteka/1938-slownik-terminow-zwiazanych-z-ksiazka-i-biblioteka

Indeks ksiąg zakazanych - historia cenzury

Historia cenzury kościelnej zaczyna się już u schyłku starożytności, w czasie kształtowania się doktryny chrześcijańskiej. Z wielkimi herezjami walczono m.in. przez zakazy czytania i posiadania ksiąg z nimi związanych. W 325 roku na Soborze nicejskim potępiono Ariusza oraz jego pisma, a w 431 roku na Soborze efeskim postąpiono podobnie z Nestorem. Takie rozwiązanie proponowały wielkie autorytety chrześcijaństwa: święci Paweł, Augustyn oraz Izydor.Lista ksiąg szybko rosła, w 496 roku papież Gelazjusz sporządził listę już 60 pozycji, które nie mogły być czytane przez wiernych. Ten mechanizm działał przez całe średniowiecze, w roku 1121 zakazano pism Abelarda, na przełomie XII i XIII wieku likwidowano księgi waldensów, a Sobór w Konstancji w 1414 roku potępił pisma Wiklefa i Husa. Rewolucje przyniosło rozpowszechnienie się druku oraz Reformacja. Początkowo walkę z wyznaniami reformowanymi podejmowali władcy oraz lokalny kler, palono i zakazywano czytania „niepoprawnych” ksiąg w Anglii (1525), Niderlandach (1529), Hiszpanii (1540), Wenecji (1543) oraz we Francji (1551). Chwilowy sojusz państwa i Kościoła wiązał się jedynie z walką z Reformacją, lub szczególnymi sytuacjami, w których cenzura była potrzebna.W czasach Kontrreformacji spisy te rzeczywiście były groźną bronią przeciwko „odszczepieńcom” od wiary. Właściwy Index librorum prohibitorum powstał w 1559 roku na zlecenie Pawła IV. Poza konkretnymi dziełami niezgodnymi z nauką Kościoła wymieniono w nim autorów, którzy ze względu na poglądy nie powinni być czytani. Poza tym zakazywano katolikom posiadania, handlu, tłumaczenia, a nawet mówienia o tych książkach. Zakaz obejmował wszystkich, włącznie z władcami oraz hierarchami kościelnymi – złamanie go groziło ekskomuniką. Jednak Indeks działał tylko tak dobrze jak instytucja, która mogła wymusić jego przestrzeganie: Inkwizycja. Można więc mówić o praktycznym zakazie czytania pewnych dzieł tylko w niektórych rejonach: Hiszpanii, Italii czy Portugalii. W krajach protestanckich z oczywistych powodów ten zakaz nie obowiązywał, a w wielu krajach katolickich można było zdobyć zakazane pozycje bez większych problemów.De revolutionibus orbium coelestium Kopernika trafiło do Indeksu w roku 1616, już po dwukrotnym wydaniu dzieła w druku (1543 i 1566). Nie przeszkodziło to również wydaniu go po raz trzeci w następnym roku w Amsterdamie pod zmienionym tytułem Astronomia Instaurata. Niedługo po tych wydarzeniach Kepler i Galileusz dostarczyli dowodów prawdziwości teorii heliocentrycznej. Ostatni z nich był prześladowany przez Inkwizycję, ale raczej tylko dlatego, że działał we Włoszech, praktycznie „pod nosem” Świętego Oficjum. Mimo, że na ostateczne potwierdzenie teoria heliocentryczna czekała aż do obserwacji Roberta Hooka w XVIII wieku, Kościół reagował dużo wolniej. Na druk dzieł Galileusza papież Benedykt XIV pozwolił dopiero w 1751 roku, a "O obrotach ciał niebieskich", wykreślono z listy w 1828 roku, gdy nikt poważny od dawna nie przeczył twierdzeniom Kopernika.Jednak traktaty astronomiczne to tylko ułamek dzieł, które znalazły się w Indeksie ksiąg zakazanych. Umieszczano w nim każdy utwór, który wypaczał naukę Kościoła, chwalił rozwody, pojedynki, zachęcał do samobójstwa lub traktował o magii czy duchach. Trudno więc było katolikowi stosować się do zaleceń listy. Wielbiciele literatury klasycznej nie mogliby sięgnąć po niektóre dzieła Owidiusza, Cezara czy Prudencjusza. Historycy nie poznaliby pracy o dziejach Kościoła Dupin'a oraz słynnego sześciotomowego Zmierzchu i upadku cesarstwa rzymskiego Edwarda Gibbona. Filozofowie oraz naukowcy nie znaliby teorii Kartezjusza, Bacona, Spinozy, Pascala, Miltona, Locke’a, i wielu innych. Również Traktat o tolerancji Woltera nie trafiłby do szerokich mas, a pozytywizm nie znalazłby oparcia w Auguście Comte. Jednak fakt, że Indeks był martwą literą podkreśla szczególnie umieszczenie na nim wielu popularnych autorów powieści oraz poetów.Kościół bardzo surowo potraktował wielkich pisarzy porewolucyjnej Francji – katolikowi nie wolno było czytać Stendhala, Hugo, Dumasa, Sand ani Flauberta. Oberwało się też Heinrichowi Heinemu, Gabrielowi d’Annunzio, oraz z oczywistych względów Casanovie. Nawet niewinne "Przypadki Robinsona Crusoe" trafiły do spisu.Z kolei Kopernik nie jest jedynym Polakiem, który znalazł się w tym gronie – indeks zasilili również Andrzej Frycz Modrzewski, Mikołaj Rej oraz Adam Mickiewicz. Godną uwagi ciekawostką jest fakt, że Darwin wraz z jego pracami o ewolucji nigdy nie znalazł się na tej liście. Ostatnia edycja Index librorum prohibitorum ukazała się w 1948 roku. Sukcesywnie ją uzupełniano, w tym samym roku na liście pojawił się Sartre, jednak do kolejnego wydania nie doszło. W roku 1966 Indeks stracił swój charakter prawny nawet w Watykanie, jednak Kongregacja Nauki Wiary ogłosiła, że dokument dalej przekazuje wartości moralne i ostrzega przed niepożądanymi naukami. W praktyce jest on teraz jedynie wspaniałym dokumentem historycznym, ukazującym fragment dziejów cenzury.Czytaj więcej: https://histmag.org/indeks-ksiag-teoretycznie-zakazanych-12889/

Jak zostać pisarzem?

Polscynobliści

Dlaczegowartoczytać ?

„Czytanie rozwija rozum młodzieży,odmładza charakter starca,uszlachetnia w chwilach pomyślności,daje moc i pocieszenie w przeciwnościach”.Cyceron

Motyw książkiw malarstwie

Alexander Rossi "Zakazane książki" 1897 r.

Franz Dvorak – Thoughtful Reader

Isaac Israels – Reading Girl On A Sofa

Franz Eybl – Girl Reading

Peter Vilhelm Ilsted, Girl Reading in an Interior, 1908

Sir George Clausen RA, Beautiful Century: Twilight: Interior (Reading by lamplight)

Sir John Lavery- Alice, 1919

Jacquelyn Bischak – Woman At Window

Anna Bilińska, Starzec z książką

Daniel F. Gerhart – Drift Off To Dream

A schoolboy sleeping on his book, Jean-Baptiste Greuze

Sandro Botticelli "Madonna z książką"

Giuseppe Arcimboldo Bibliotekarz (XVI wiek)

Motyw książkiw malarstwie cd.

Rogier van der Weyden - Św. Magdalena z księgą

Malarz nieokreślony XIX/XX w. Dziewczyna czytająca książkę

Edouard Manet - portret Emila Zoli, 1868 r.

Teodor Axentowicz -Czytająca, 1899 r.

Rembrandt - portret matki artysty

William A. Bouguerau -The Story Book

Jean H. FragonardCzytająca młoda dziewczyna, ok.1776

Pierre Auguste RenoirCzytająca, 1874

Parmigianino, Portret mężczyzny z książką, 1524

Lorenza Lotto, „Portret młodego mężczyzny w pracowni” (ok. 1530)

Józef Peszka"Portret Hugo Kołłątaja"

Guercino (1626- 28) „Portret prawnika Francesca Righetti”

Rafał Malczewski -Portret Stanisława Ignacego Witkiewicza

Portret mężczyzny z książką

Niektóre filmyo książkach,pisarzach, poetach ...

Pomnikiczytelnictwa

Najlepszym sposobem na oddanie hołdu książkom jest ich czytanie.

Pomnik Marka Twaina, Trinity Park,Fort Worth, Teksas

Rzeźba Bookin 'Terry'ego Allenaprzy głównym wejściu do Holland Library,

Statua Stulecia wCoshoctonPublic Library jest dziełem rzeźbiarza AlanaCottrillaz Zanesville w stanie Ohio.Rzeźba przedstawia młodego chłopca trzymającego otwartą książkę i siedzącego na stosie 100 książek.Każda książka reprezentuje jeden rok, a każda dziesięć reprezentuje dekadę służby Biblioteki na rzecz społeczności.Na książkach wygrawerowany jest trwały tytuł dziesięciolecia, który reprezentują.Ostatnia książka, ta trzymana przez chłopca, nie ma tytułu, aby umożliwić obserwatorowi wyobrazić. sobie swoją ulubioną książkę u góry.

Pomnik został odsłonięty 5 maja 2000. Odsłonięcia dokonali wnuczka pisarza Maria Sienkiewicz oraz praprawnuk Jan Sienkiewicz.Rzeźba przedstawia pisarza w pozycji siedzącej, upuszczającego trzy kartki rękopisu. Po prawej stronie cokołu znajduje się owalna tarcza z herbami Polski i Litwy otaczającymi postać Matki Boskiej. Z tyłu pomnika znajduje się tablica z nazwiskiem fundatorów.Pomnik znajduje się w zachodniej części parku, w pobliżuAlej Ujazdowskich.

La Storia della Terra (Historia Ziemi)to 20-stopowa wieża z kamiennych książek.Rzeźba powstała w pobliżu Moguncji w Niemczech.Jest 26 książek, po jednej na każdą literę alfabetu angielskiego.Kamienie granitowe, marmurowe i kwarcowe pochodzą z pięciu kontynentów.

12 metrowy stos książek na berlińskiej Alei Idei, upamiętniający wynalezienie nowoczesnego druku.

Jak zauważył autor rzeźby Roman Szustrow, „Anioł z Petersburga” to zbiorowy obraz starych ludzi z leningradzkiego dzieciństwa.Ci ludzie byli ucieleśnieniem szczególnego rodzaju kultury i inteligencji.”Petersburg Angel to jedna z nagrodzonych prac Sympozjum Rzeźby Miejskiej w 2012 roku.

Monument został odsłonięty 24 grudnia 1898 r., w setną rocznicę urodzin poety. W 1944 r. został zdemontowany przez Niemców. Został odsłonięty ponownie 28 stycznia 1950r.na zamknięcie jubileuszowego Roku Mickiewiczowskiego. 30 stycznia 1968 pod pomnikiem miała miejsce manifestacja studencka przeciwko zdjęciu z afisza"Dziadów" w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Pomnik został odsłonięty we Lwowie w24 października 1897 r. Pomnik Fredry przyjechał do Polski w 1946 roku, do Warszawy i został umieszczony w parku Wilanowskim, gdzie znajdował się do 1956 r. O przeniesieniu go do Wrocławia zadecydował fakt, że po wojnie w tym mieście osiedliło się wielurepatriantówze Lwowa. Wrocław „stał się spadkobiercą i kontynuatorem polskich tradycji naukowych Lwowa”. Ponadto Fredro znał Wrocław; był tu jako „młody kapitan wojsk polskich walczących u bokuNapoleona”, a w 1856 r. podobno przyjechał do Wrocławia, gdyż chciał kupić posiadłość w okolicy miasta. Do Wrocławia pomnik przywieziono 15 lipca 1956 r.

Pomnik przedstawia naturalnej wielkości Juliana Tuwimasiedzącego na ławeczce w pozie sprawiającej wrażenie, jakby poeta słuchał kogoś siedzącego obok niego. Miejsce na ławeczce obok Tuwima jest wolne, co umożliwia widzowi zajęcie obok niego miejsca i wczucie się w rolę osoby z nim rozmawiającej. Nos rzeźby jest wytarty z powodumiejskiej legendymówiącej, że potarcie nosa Juliana Tuwima przynosi szczęście. Pomnik znajduje się w Łodzi przy ulicy Piotrowskiej.

Pomnik Amelii Valerio Weinbergznajduje się w Cincinnati wpobliżu budynku Biblioteki Publicznej.Amelia Weinberg w 1982 roku zapisała swój spadek do funduszu bibliotecznego.Fontanna została stworzona przez Michaela Frascę w 1990 roku.Przypomina, że cała wiedza wypływa z książek.Same książki, w sumie dwadzieścia, chociaż wydają się być zrobione ze skóry, są wykonane z wypalanej gliny.

Postać pisarza o wysokości 3,6 m wykonana jest z brązu i stoi na granitowej płycie.Bolesław Prus został przedstawiony jako starszy człowiek, trzymający laskę w założonych za plecami rękach, stoi w charakterystycznej, „zamyślonej” pozie. Pomnik ma symbolizować częste spacery pisarza ulicami miasta.

Pomnik w Maladze

Książki w sieci

Prawa autorskie

Prawo autorskie to jedna z dyscyplin prawa cywilnego, wchodząca w zakres praw własności intelektualnej. Obejmuje ono ogół norm i praw przysługujących twórcy utworu od momentu, w którym zaczyna powstawać utwór. Skorzystanie z praw autorskich przysługujących twórcy, w tym z ochrony praw autorskich nie wymaga dopełnienia żadnych dodatkowych formalności.Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 roku wprowadza definicję praw autorskich oraz określa co może stanowić przedmiot praw autorskich (np. utwór fotograficzny, muzyczny, literacki), czego nie obejmuje zakres praw autorskich (np. idee, pomysły, akty normatywne) oraz z jakich praw może skorzystać twórca utworu.Bez wątpienia trzeba zaznaczyć, żeprawa autorskieprzysługujące twórcy można podzielić na dwa rodzaje czyli osobiste prawa autorskie oraz majątkowe prawa autorskie.Osobiste prawo autorskie jest prawem niezbywalnym i jest bezpośrednio związane z osobą twórcy. W zakres praw osobistych wchodzi np. możliwość podpisania utworu swoim nazwiskiem. Osobiste prawa autorskie są nieograniczone w czasie.Majątkowe prawo autorskie jest pośrednio związane z osobą twórcy, ograniczone w czasie i polega przede wszystkim na tym, że twórca ma prawo zarabiać na swoich utworach. Prawa majątkowe mogą być przeniesione na inny podmiot w formie całkowitej lub częściowej. Przeniesienie majątkowych praw autorskich może odbyć się np. w ramach umowy przeniesienia praw autorskich. Przykładem wykorzystania przeniesienia majątkowych praw autorskich jest np. stworzenie kodu przez programistę, który sprzedaje swoje usługi.

Dziękujęzauwagęi życzę przyjemnej lektury :)