Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

Start

depresja...

widzę, rozumiem, pomagam

kierują nami uczucia...nie zawsze potrafimy je zrozumieć...

INFO

W życiu każdego człowieka bywają dobre i złe dni.Każdego z nas dotyczą sytuacje, kiedy czujemy smutek, żal, brak chęci do działania. Jedni radzą sobie lepiej z trudnymi sytuacjami, inni gorzej. Czasami wystarczy obejrzenie wesołego filmu, rozmowa z rodzicem, kolegą, koleżanką lub zwyczajne przeczekanie słabszych dni. Zdarza się jednak tak, że złe samopoczucie nie ustaje, odczuwamy też inne objawy, które utrudniają nam codzienne funkcjonowanie. Wydaje się nam, że nasze troski i kłopoty nie mają końca. Może to oznaczać, że przeżywamy depresję.Depresja to poważna choroba, która może dotknąć każdego z nas, nieśmiałą dziewczynkę z czwartej klasy, ulubionego szkolnego kolegę, którego wszyscy znają, lubią i szanują.

smutek

dołek psychiczny

izolacja

zmęczenie

załamanie

obojętność

przygnębienie

melancholia

niechęć

rezygnacja

żal

niemoc

znasz te uczucia?

video

co to jest depresja?

Depresja - określana jako „choroba duszy” - dotyka dziś wielu ludzi (nawet do kilku procent ogółu społeczeństwa), również tych bardzo młodych. Co drugi nastolatek ma stany depresyjne, nie widzi sensu nauki i jakiejkolwiek innej działalności, nie może się skoncentrować ani funkcjonować normalnie ...

zapamiętaj!

+ info

Gdy mówimy „mam depresję”, zwykle chodzi nam o to, że jesteśmy po prostu smutni, przygnębieni.Ma to niewątpliwie związek ze współczesnym wzrostem tempa życia i wszechobecną nerwowością. Młodzi ludzie narażeni są na stres wywołany problemami rodziców, rosnącymi oczekiwaniami co do wyników w nauce i presją społeczną by osiągnąć sukces, samotnością podczas nauki zdalnej, wyizolowaniem...

+ info

objawy

Co powinno Cię mocno zaniepokoić?

Co powinno Cie zaniepokoić?długotrwałe uczucie smutku (nie cieszą Cię rzeczy, które wcześniej sprawiały Ci radość)zobojętnienie, brak sensu (coraz częściej nie masz na nic ochoty)brak energii (często jesteś zmęczony, najchętniej spędzasz czas sam w pokoju, na swoim łóżku)zaburzenia myślenia (brak skupienia, koncentracji, urywanie wątków w trakcie wypowiedzi, roztargnienie, trudności z podejmowaniem decyzji, trudności z koncentracją uwagi, kłopoty z pamięcią)niskie poczucie własnej wartościczęste odczuwanie lękusamookaleczenie się, myśli samobójczezaburzenia snu (zbyt długi lub zbyt krótki sen)zaburzenia łaknienia (ograniczanie jedzenia lub przejadanie się)rozdrażnienie, pobudzenie, chwiejność nastrojuwycofywanie się z kontaktów z rówieśnikami, rodziną, nauczycielamizaniedbywanie swojego wygląduwiększa wrażliwość na informacje na własny tematdolegliwości bólowe, których wczesniej nie było (np. częsty ból głowy)

przyczyny

+ info

+ info

Przyczyną wystąpienia klinicznej postaci choroby nie jest jakiś pojedynczy czynnik biologiczny czy jedno zewnętrzne zdarzenie. Z pewnością należy brać pod uwagę procesy biochemiczne zachodzące w mózgu, czynniki genetyczne czy wpływ środowiska zewnętrznego.

Na rozwój depresji może mieć wpływ również:nadużywanie alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych przez członków rodziny,przemoc w rodzinie,przewlekła choroba któregoś z rodziców, innego członka rodziny lub samego dziecka,utrata ukochanej bliskiej osoby spowodowana śmiercią lub np. rozwodem rodziców,sytuacje psychicznego, fizycznego lub seksualnego wykorzystywania,przewlekły konflikt małżeński rodziców,zaniedbanie,brak zainteresowania,wrogość i emocjonalne odrzucenie, nadmierne kontrolowanie przez rodziców,obarczanie dziecka zbyt dużą, przerastającą jego możliwości odpowiedzialnością,trudna sytuacja materialna oraz społeczna izolacja rodziny.

obserwacja

Bądź czujny, nie bagatelizuj niczego

01

dystans

Czasem zmęczenie nie pozwala Ci spojrzeć na siebie z dystansem.

02

rodzice

Czy powiedzieć rodzicom, że podejrzewasz u siebie depresję?

03

specjalista

Nie bój sie zwrócić do psychologa lub pedagoga

04

Myślisz, że możesz być chory?

+ info

+ info

+ info

+ info

Poobserwuj siebie uważnie przez kilka tygodni. Zwróć uwagę, czy zmieniły się Twoje nawyki: czy nie zamykasz się przed innymi, czy przestajesz im ufać? Zapytaj siebie, czy myślisz o sobie, że musisz dać radę sam, nie wierzysz, że inni Cię zrozumieją, że inni Cię zaakceptują, że możesz być dla nich atrakcyjny? Zwróć uwagę na to, co czujesz.Czy trudne i niewygodne są te odczucia dla Ciebie, czy już nic o nich nie umiesz powiedzieć? A może nie masz na nic siły, energii do działania, nie możesz wstać z łóżka, rozpraszają Cię różne nawet drobne bodźce (choćby to był spadający komuś długopis), nic nie sprawia Ci przyjemności? A może ponad miarę się złościsz, szybko tracisz kontrolę i odczuwasz niechęć lub nawet agresję, bo sądzisz, że inaczej nie da się komunikować światu tego, co przeżywasz?

Mimo wszystko, zwierz się komuś zaufanemu. Pozwól sobie na bliskość. Pozwól innym na pomoc. Uciekanie cały czas w poczucie samotności i przejmowanie się swoimi objawami pogłębia ten stan. A jeśli nawet o trudnych uczuciach mówimy, to one z nas wypływają przynosząc w to miejsce choć chwilową ulgę. A gdy będziemy zupełnie sami to tylko się pogrążamy w poczuciu samotności,Spróbuj powiedzieć rodzicom, co przeżywasz. Nie jesteś w stanie? Niech zrobi to za Ciebie Twój zaufany “KTOŚ”: przyjaciółka, przyjaciel, ktoś z rodziny, rodzeństwo, pedagog czy psycholog ze szkoły. Rodzice i tak będą Ci musieli towarzyszyć w przejściu przez diagnozę i w terapii.

Najlepiej znasz swoich rodziców - wiesz, w jakim stopniu i kiedy możesz na nich liczyć. Zazwyczaj rodzice są Twoimi sprzymierzeńcamiWybierz odpowiedni moment - nie podczas pracy rodziców, gotowania obiadu - najlepiej wieczorem, kiedy dorosły może przerwać swoje zajęcia i skupić uwagę na TobiePowiedz o tym, co czujesz i od kiedy obserwujesz u siebie niepokojące objawyZastanów się, jakiej pomocy oczekujesz od rodziców: szczerej rozmowy, pomocy w umówieniu wizyty do psychologa lub do psychiatry, wsparcia finansowego na terapię itp.Możesz wcześniej na kartce zapisać najważniejsze rzeczy, o których chcesz porozmawiać

Możesz iść do psychologa czy psychoterapeuty. Może ci pomóc zrozumieć co się z Tobą aktualnie dzieje, można ta świadomość przyniesie ci otwartość na leczenie, na proces który jest przed tobą, może terapeuta pokaże ci pewien horyzont który nazywa się zdrowieMożesz też od razu iść do psychiatry, lekarz jak każdy inny. Idziesz do laryngologa, gdy boli gardło, pójdź do psychiatry, gdy boli... dusza. Ten trud może dać Ci wiedzę, zrozumienie siebie, zdrowie!Nie trafiłeś na dobrego, odpowiadającego Ci specjalistę – zmień go! Szukaj dalej. Pytaj u szkolnych specjalistów.

depresja

Czy to się leczy?

01

116 111

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży

02

800 121 212

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw

03

22 484 88 01

Antydepresyjny Telefon Zaufania

+ info

+ info

04

+ info

+ info

+ info

+ info

112

Potrzebuję pomocy!

05

depresja

u dzieci jest chorobą uleczalną!

06

Myśli samobójcze. Co robić?Jeśli ktoś z Twoich znajomych mówi o śmierci, a Ty obawiasz się o jego zdrowie lub życie - zadzwoń nanumeralarmowy 112Poproś o pomoc kogoś dorosłego, np. rodziców znajomego, nauczyciela, pedagoga, Twojego rodzica.Nie obawiaj się konsekwencji - zdrowie i życie są najważniejsze!

Dyżury psychologów:wtorki w godz. 14.00 - 19.00czwartki w godz. 15.00 - 20.00piątki w godz. 15.00 - 20.00www.stopdepresji.pl

Telefon jest anonimowy i bezpłatny. Możesz dzwonić codzienniew godz. 8.00 - 20.00

Telefon jest bezpłatny i anonimowy, czynny codziennie w godz. 12.00 - 2.00www.116111.pl

Pamiętaj!Jeśli cierpisz z powodu depresji, możesz zwrócić się po pomoc.Warto po prostu porozmawiać.

Oczywiście, że tak!Podstawą jest pomoc psychologiczna, a czasem trzeba włączyć leczenie farmakologiczne.Pamiętaj! Jeśli podejrzewasz u siebie depresję, porozmawiaj z rodzicami, zgłoś się do szkolnego pedagoga.

dbaj o siebie i bliskich

dlaczego tak jest?

depresja a koronawirus

+ info

+ info

+ info

Spróbuj szczególnie zadbać o siebie i bliskich:Staraj się być jeszcze bardziej ciepły i wyrozumiały dla innychDbaj o swoje zdrowie fizyczne - zdrowo się odżywiaj, wysypiaj się i bądź aktywny fizycznieKorzystaj z mediów społecznych w kontrolowany sposóbSzukaj aktywności, które sprawiają Ci radość

Znaleźliśmy się w nowej, nieznanej wcześniej sytuacjiWiele osób odczuwa wzmożony lęk i stresIzolacja utrudnia robienie rzeczy, które do tej pory sprawiały nam radośćNauczanie zdalne uniemożliwia nam kontakt z rówieśnikamiNie wszyscy maja dobre warunki do nauki zdalnej

Wiele danych (WHO - Światowa Organizacja Zdrowia) wskazuje na to, że wybuch pandemii powoduje wzrost liczby osób chorujących na depresję.

pokonaj czarnego psa!

PAMIĘTAJ:Jeśli podejrzewasz u siebie lub Twojego bliskiego depresję, jeśli sądzisz, że dzieje się z Tobą coś poważniejszegoniż sezonowe obniżenie nastroju,stres czy przemęczenie– nie wahaj się i skontaktuj się ze specjalistą. Razem można więcej!

Trzymaj się ciepło!

jestem z tobą

Anna Kolasińskaw oparciu o informacje ze strony forumprzeciwdepresji.pl