Want to make creations as awesome as this one?

No description

More creations to inspire you

Transcript

Палавiк, ходнiк (половик) - тканіна пэўнай даўжыні, вузкая (30-50 см), вытканая з лёну, старых ануч.

Намiтка (намитка или намётка) - Старадаўні традыцыйны галаўны ўбор дзяўчат і замужніх жанчын, які адносіцца да тыпу полотенчатых галаўных убораў.

Фартух (фартук) - паясная адзежына, якую надзявалі на спадніцу; састаўная частка народнага касцюма беларускіх жанчын. Называлі таксама запаска, затулка. Шылі з 1-2 полак ільнянога палатна, мацавалі на таліі завязкамі ці матузком. Святочныя фартухі багата аздабляліся натыканнем, вышыўкай, карункамі, фальбонамі, часам запрасоўвалі ў складкі.

Спадніца, андарак, саян (юбка) - Андарак, мясцовыя назвы даматкан, сукня, саян - беларускае жаночае паясное адзенне - доўгая шырокая спадніца з ваўнянай або паўваўнянай саматканкі ў рознакаляровую клетку або падоўжныя ці папярочныя палосы.

Лава (скамья) - доўгія, шырокія, на падпорках-ножках.

Пранік (валек) - пляскаты драўляны брусок з ручкай, якім перылі бялізну пры мыцці, адбеліванні.

Абрус, настольнiк (скатерть) - настольнік, тканы, вязаны або плецены выраб, прызначаны для засцілання стала. Лакальная назва скацерка.

Збан (кувшин) - высокая гліняная пасудзіна для малака, смятаны, маслёнкі, сыроваткі. Бакі ў збана выпуклыя, шыйка – звужаная. Мае ручку і носік-дзюбку, каб тое малако, скажам, лёгка, роўным струменьчыкам лілося ў міску ці ў кубак.

Чыгун (чугун) - пасудзіна для прыгатавання ежы са сплаву жалеза з вугляродам.

Рэшата (решето) - прылада да прасейвання мукі ці правейвання зерня.Абечак рабілі звёздочка з сухога лубу, дно - з рагожнай ці валасяной сеткі. У нашего час абечак робяць з фанеры, дно - з металічнай сеткі.

Маслабойка, бойка (маслобойка) - бандарны выраб; пасудзіна для збівання масла.

Рубель (ребрак, пральник) - Драляная дошка с высечанымі папярочным жалабкамі для катання бялізны.

Вiлкi (ухват) - хатні бытавы (пячны) інвентар. Лакальная назва - ухваты. Паўкруглы жалезны рычаг (ухват), насаджаны на доўгае драўлянае цаўё. Служыць для падхвату гаршко, чыгункоў, якія ставяць у печбо дастаюць з яе.

Ажурная сурвэтка (ажурная салфетка) - узорысты (тканы, вязаны, плецены, гафтаваны) выраб для ўпрыгожвання жылога інтэр'ера; від тканін мастацкіх.

Саламяны абярэг (соломенный оберег) - Прадмет, выява или дзеяньне, якім прыпісвалі магічная здольнасьць засьцерагаць адяшчасьцяў и ад злых духаў.

Нагавіцы (брюки) - штаны, адна з асноўных частак традыцыйнага мужчынскага адзення.

Пояс - скураная або плеценая, тканая, вітая з нітак доўгая вузкая стужка для падпяразвання. Лакальная назва апаяска. Вядомы з сярэдзіны 1-га тысячагоддзя.

Кашуля (рубашка) - сарочка, асноўная частка мужчынскага и жаночага беларускага адзення. Яе насілі ў любым узросце, у будні и святы, пры любым сямейным становішчы. Шылі з ільнянога даматканага палатна. Святочныя, асабліва жаночыя, кашулі аздаблялі (рукавы, каўнер, манішка) натыканнем, вышыўкай, часцей чырвонага и чорнага колеру. Арнамент пераважна геаметрычны.

Калаўрот (прялка) - Прылада для мэханізаванага прадзеньня лёну і воўны ў хатніх умовах. У Беларусі вядомыя два асноўныя тыпы калаўротаў: стаяк, характэрны для заходніх земляў, і ляжак, характэрны для паўночных и паўночна-сходніх земляў. Калаўроты зьявіліся ў Беларусі ў 16 стагодзьдзі на мануфактурных прадпрыемствах, у сялянскім побыце з сярэдзіны 19 стагодзьдзя, асабліва ў раёсіўнага публиковать інтэнсіўнага публиковать інтэнсіўнага на лёёнаводства.

Калаўрот (прялка) - прылада для мэханізаванага прадзеньня лёну і воўны ў хатніх умовах.

Камізэлька (жилет) - мужчынская ці жаночая верхняя вопратка без рукавоў. У класічным варыянце апранаюць пад пінжак. Састаўная частка класічнага мужчынскага касцюма - «тройкі».

Фуражка-карты хутка распасюдзіліся сярод сялян і сталі асноўным уборам мужчын у пачатку XX ст. Іх насілі и дарослыя, і дзеці. Картуз меў прыгожы каляровы аток, каляны казырок, што надавала гаспадару сур'ёзны и ўрачысты выглядны.