Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

czy interpunkcja ratuje życie?

Julita Górzyńska-Brenzak

zasady

interpunkcji

Jakie znasz znaki interpunkcyjne?

Po co nam interpunkcja?

Interpunkcja (łac. inter – pomiędzy[1], punctum – punkt[2]) – graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego.


Zasady interpunkcji- zastosowanie znaków interpunkcyjnych. Znaki interpunkcyjne zwane są również znakami przestankowymi.


Jedną z ważniejszych funkcji znaków przestankowych jest zapewnienie tekstowi jednoznaczności, np. w przypadku wypowiedzi „babcia Zosia i ja” i „babcia, Zosia i ja”. Ułatwiają one także interpretację, zrozumienie oraz wygłaszanie tekstu.

W języku polskim używamy dziesięciu znaków interpunkcyjnych.

Są to: kropka, średnik, przecinek, dwukropek, myślnik (pauza), wielokropek, znak zapytania (pytajnik), znak wykrzyknienia (wykrzyknik), nawias i cudzysłów.

kropka

Jak myślisz, do czego służy kropka?

Kiedy jej używać?

Info

Kropka – oddzielający znak przestankowy, stawiany na końcu wypowiedzenia, będący wskazówką dla czytającego na głos, że należy zniżyć głos oraz zrobić przerwę.


Kropki używamy na końcu zdania lub równoważnika zdania. Zamyka ona wypowiedź. Stosowana jest w zdaniu oznajmującym.

Znasz funkcję przecinka w zdaniu?

Przecinek – jeden z najczęściej używanych znaków interpunkcyjnych. Jego nazwa pochodzi od tego, że „przecina” on zdanie, czyli je rozdziela.

Info

Info

Wiesz, że

Kiedy używać?

A kiedy nie?

Duis autem vel eum iriure dolor in hendrerit in vulputate velit esse molestie consequat, vel illum dolore eu feugiat nulla

Duis autem vel eum iriure dolor in hendrerit in vulputate velit esse molestie consequat, vel illum dolore eu feugiat nulla

znak zapytania

wykrzyknik

wielokropek

Znak zapytania – znak interpunkcyjny, służący do określenia intencji osoby mówiącej, która chce otrzymać dane informacje od osoby pytanej. Znak zapytania kończy zdania pytające, a ujęty w nawiasy podaje w wątpliwość część zdania, do której się odnosi.

Wykrzyknik, znak wykrzyknienia – jeden ze znaków pisarskich, składający się z pionowej kreski zakończonej kropką, zwykle u dołu (!), rzadziej u góry (¡). Najczęściej używany jest jako znak interpunkcyjny wyrażający emocje, ale ma także inne zastosowania:

na końcu zdania lub wyrażenia wtedy, gdy trzeba podkreślić siłę wypowiedzi, stosowany również przy zawołaniach, okrzykach, rozkazach, życzeniach, ostrzeżeniach, wyrazach dźwiękonaśladowczych oraz służy do zwrócenia uwagi czytelnika na coś szczególnie istotnego.

Wielokropek – znak interpunkcyjny w postaci trzech umieszczonych obok siebie kropek używany przeważnie na końcu zdania, dla zaznaczenia fragmentów pominiętych.

myślnik

dwukropek

cudzysłów

Myślnik-inaczej pauza, oznacza krótką przerwę w wypowiedzi.


Stosowany jest:

  • zamiennie z przecinkiem przy wtrąceniach (ale konsekwentnie ten sam znak na początku i końcu wtrącenia), np.:
Gdzieś tam na stole – tym takim drewnianym – stała szklanka.
  • w zapisie dialogów, np.:
— Nie widziałeś gdzieś szklanki? — spytał Bazyli.
  • zastępując powtarzany czasownik być, np.:
Jutro będę w Krakowie, pojutrze – w Kielcach, za tydzień – w Warszawie.

Dwukropek ( : ) – znak interpunkcyjny w postaci dwóch umiejscowionych jedna nad drugą kropek (:), stosowany w środku zdania. Dwukropek jest znakiem zapowiadającym nową treść, np. przytoczenie czyjejś mowy, wymienianie terminów, tytułów, obcych zwrotów, wyliczenie osób lub przedmiotów.

Np.: W koszu znajdują się: gruszka, jabłko i śliwki.

Ten pan lubi następujące zespoły rockowe: The Doors, Led Zeppelin i King Crimson.

cudzysłów «znak graficzny w postaci dwóch par przecinków: „ ” lub rzadziej w innej formie, np. << >>, >> <<, w które ujmuje się wyrazy, powiedzenia lub zdania cytowane, a także tytuły książek, czasopism, filmów itp.


Po co nam nawiasy?!


Info

Nawiasy – znaki pisarskie, używane z reguły parzyście, przeznaczone do ujmowania między nie tekstu lub symboli. Nawiasów używa się w tekstach do logicznego wydzielenia ich mniej ważnych fragmentów. W nawiasy ujmuje się komentarze, wyjaśnienia, uzupełnienia tekstu głównego.

Ćwiczenia :)

  1. Mieszkańcy bydło zdycha burmistrz zakazuje jeść jego mięso!

  2. Zabić nie ułaskawić!

  3. Rozstrzelać nie wolno wypuścić!

  4. Operować nie można czekać!

Interpunkcja ratuje życie ;)

WSTAW PRZECINKI W ODPOWIEDNIE MIEJSCA.

1. Mieszkańcy, bydło zdycha, burmistrz zakazuje jeść jego mięso!


2. Mieszkańcy bydło, zdycha burmistrz, zakazuje jeść jego mięso!


1. Zabić nie, ułaskawić!


2. Zabić, nie ułaskawić!

1. Rozstrzelać nie wolno, wypuścić!


2. Rozstrzelać, nie wolno wypuścić!

1. Operować, nie można czekać!


2. Operować nie można, czekać!

Twoja stara piła, leży w piwnicy.

Twoja stara piła leży w piwnicy.

Lubię gotować moją rodzinę i zwierzęta.

Lubię gotować, moją rodzinę i zwierzęta.

Ona nie myśli, tak jak ty.

Ona nie myśli tak jak ty.

Do chaty wszedł myśliwy na głowie, miał czapkę na nogach, nowe buty, z cholewkami w zębach, papieros w oczach, świeciła mu radość.

Do chaty wszedł myśliwy, na głowie miał czapkę, na nogach nowe buty z cholewkami, w zębach papieros, w oczach świeciła mu radość.

Coś tu jest nie tak...

Wasza kolej!
Ułóżcie zdanie lub kilka zdań tak, aby miały sens dopiero po wstawieniu znaków interpunkcyjnych :)

dziękuję!