Want to make creations as awesome as this one?

No description

Transcript

RODZINAWYLEŻYŃSKICH

Dnia 1 września 2017 roku przemianowano Zespół Szkół w Wielgolesie na ośmiokasową Szkołę Podstawową. Patron pozostał bez zmian. W 2004r. zostało nadane szkole imię Rodziny Wyleżyńskich oraz sztandari hymn.

Szkoła Podstawowaw Wielgolesie

W latach 2003 - 2017 w Wielgolesie funkcjonował Zespół Szkół.W tym czasieSzkoła Podstawowa zrealizowała program i otrzymała tytuł "Szkoła zKlasą", zaś gimnazjum program "Szkoła Ucząca się". Tablice z tytułami nadanymi szkole widoczne na ścianie frontowej budynku.

Rozbudowany okazały budynek jest drugim domem dla naszych uczniów.

Szkoła Podstawowaim. Rodziny WyleżyńskichWielgolas, ul. Szkolna 1105-334 Latowicz

listopad 2020

ŚWIĘTO PATRONA

Tak wszystko się zaczęło...

1807 r. – założenie szkoły elementarnej w Wielgolesie r. szk. 1839/40 Szkoła ogólna (koedukacyjna) mieściła się w wynajętym domu. Dzieci w szkole było 34. (20 chłopców i 14 dziewcząt), 1 dziecko szlacheckie. Nauczycielem (ok. 1835-1850) był Karol Foliacki z Warszawy, absolwent Szkoły Cyrkułowej w Warszawie.W 1881 r. szkoła w Wielgolesie była jedyną w ówczesnej gminie Łukówiec (później Wielgolas i Jeruzal).

Z DZIEJÓW SZKOŁY

+info

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

W 1905 roku wybuchły strajki szkolne. W Latowiczu przybrały szczególnie ostrą formę. Interweniowało carskie wojsko. Głównym orędownikiem „sprawy polskiej” był B. Wyleżyński. W l. 1914-1915 szkoła nie pracowała – trwała I wojna światowa.W ostatnich latach wojny (okupacja niemiecka) w szkole nauczycielami byli Józef Piekart i Marcin Łukaszek z Wielgolasu.

Z DZIEJÓW SZKOŁY

W II RZECZPOSPOLITEJ

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918r.) Prezesem Dozoru Szkolnego w gminie był ks. S. Bakalarczyk, a od 1922 roku – B. Wyleżyński. Od 1925 roku podniesiono stopień organizacyjny szkoły. Szkoła była 2-klasowa (dwóch nauczycieli).Podjęto decyzję o budowie szkoły, wypalono cegłę, ale budowa nie została zrealizowana (brak placu i funduszy). W okresie międzywojennym szkoła mieściła się w budynku pp. Ptasińskich. W 1937 roku szkoła stała się szkołą II stopnia (3-klasową, 3 nauczycieli, VI klas-oddziałów). W okresie wojny w szkole pracowali pp. Cz. Sasimowski (kierownik, prowadził też tajne komplety gimnazjum), W. Zwolińska, T. Orłowska, K. Zwierz. Podczas II wojny światowej zamordowany został przez hitlerowców B. Wzorek – b. nauczyciel szkoły w Wielgolesie, jeden z twórców i żołnierz AK w Latowiczu.

Z DZIEJÓW SZKOŁY

+info

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

W OKRESIE PRL

Z DZIEJÓW SZKOŁY

1944-1959 – szkoła mieściła się w pałacu. Była szkołą VII – klasową. Rok szk. 1948/49 – do szkoły uczęszczało 311 uczniów! (7 klas). 1959r. – otwarcie nowego budynku szkoły (obecne „stare skrzydło”). W ciągu następnych 3-4 lat trwały prace przy ogrodzeniu, urządzaniu obiektów sportowych i otoczenia szkoły.1966 r. – wprowadzona została klasa VIII. 1970r. – uporządkowanie terenu wokół szkoły, urządzenie klombów, działki szkolnej, boiska, ogrodzenie, wykończenie budynków sanitarno-gospodarczych.

1971r. – w szkole wprowadzono „dożywianie” uczniów – urządzono kuchnię i stołówkę1973 r. – do szkoły wprowadzone zostało „ognisko przedszkolne” (od 1978 r. - „oddział zerowy”). Szkoła miała filię w Budach Wielg. Kapitalny remont szkoły. 1977 r. – początek funkcjonowania w szkole świetlicy.1979r., jesień – w szkole założono instalację wod.-kan. i centralne ogrzewanie. 1980/81r. – wprowadzono 5-dniowy tydzień pracy i nauki. Między Wielgolasem i Budkami zaczęła kursować „bonanza” (ciągnik z autobusową przyczepą). 1983r. – kapitalny remont budynku szkoły. 1987 r. – epidemia grypy i ospy. W klasach było po 2-6 uczniów (10-20% frekwencja)

W III RZECZPOSPOLITEJ

Z DZIEJÓW SZKOŁY

1990r. – powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły. Jesienią rozpoczęto prace budowlane. 1992r. – rozbudowę szkoły przejęło Kuratorium Oświaty w Siedlcach. 1997r.- oddanie do użytku nowego skrzydła szkoły.1999r. – reforma oświaty. W Wielgolesie zaczęły funkcjonować oddziały latowickiego gimnazjum. (3 klasy pierwsze). 2001r. – oddanie do użytku sali gimnastycznej. 2002-2004 – realizacja międzynarodowych projektów edukacyjnych „Moja mała Ojczyzna” (projekt polsko-litewski i polskoukraiński)

2003r. – powołanie Zespołu Szkół w Wielgolesie.2004r., kwiecień – nadanie imienia i sztandaru szkole. Szkoła Podstawowa uzyskała tytuł „Szkoła z klasą”.2005r. – wykonanie ocieplenia i nowej elewacji. 22006 r. – Gimnazjum uzyskało tytuł „Szkoła ucząca się”. 2007 r. - Obchody 200 lecia szkoły.

Hymn Szkoły Podstawowej im. Rodziny Wyleżyńskich w Wielgolesie

1. Dwa wieki dziejów naszej szkoły Sztandar dumnie każą wznieść Nauką, pracą, służbą chcemy Wciąż wypełniać życia treść Ref. Hej, kto młody – z nami śpiewaj! I odważnie w przyszłość idź Do pracy niechaj nas zagrzewa Pieśni tej marszowy rytm To, co w życiu daje radość Ponieś z wielgoleskich stron A w sercu swym zachowaj młodość Szkołę i rodzinny dom /bis

2. Z ojczyzny Małej w świat szeroki Śladem przodków chcemy nieść Uczciwość, wiarę, patriotyzm Powtarzając słowa te: Ref. Hej, kto młody – z nami śpiewaj!

Między Wielgolasem i Budkami kusowała „bonanza” (ciągnik z autobusową przyczepą).

Pochodzenie i początki Rodu Wyleżyńsich

NASZ PATRON

Najstarsze dzieje rodu Wyleżyńskich giną w mrokach historii. W herbarzach, m. in. Paprockiego i Okolskiego, wspomina się o nich jako o starożytnym domu w Polsce.Wyleżyńscy pieczętowali się herbem Trzaska, który to herb nadany miał zostać przez Bolesława Chrobrego pewnemu mężnemu kawalerowi. Władca "ułożył" herb w kształcie dwóch głowni mieczów i półksiężyca na pamiątkę temu, który broniąc swego pana strzaskał własny miecz, a wreszcie otrzymawszy miecz od władcy z taką siłą bił nieprzyjaciół, że i ten strzaskany na koniec Bolesławowi zwrócił.

Trzaska (herb szlachecki)[edytuj]Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwaniaTrzaskaTyp herbuherb szlacheckiAlternatywne nazwyBiała, Lubiewa, Lubiewo, TrzeskaPierwsza wzmianka1396 (zapiska)Odmiana herbu wg Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda.Trzaska (Biała, Lubiewa, Lubiewo, Trzeska) – herb szlachecki.Opis herbu[edytuj|edytuj kod]W polu błękitnym księżyc złoty między dwoma ułamanymi mieczami[1] na opak w słup.Klejnot: Godło na ogonie pawim.Labry: błękitne podbite złotem.Najwcześniejsze wzmianki[edytuj|edytuj kod]1396 – najstarsza wzmianka o herbie w zapiskach sądowych[2].1413 – w wyniku unii horodelskiej w 1413 przeniesiony na LitwęLegenda herbowa[edytuj|edytuj kod]Jak głosi legenda podana przez Niesieckiego, herb został nadany przez Bolesława Chrobrego kawalerowi nazywanemu Trzaska, za niezwykłą odwagę i poświęcenie w walce z nieprzyjacielem. Otóż w krytycznym momencie bitwy doszło do sytuacji, w której w niebezpieczeństwie znalazł się sam król. Nie bacząc na nic rycerz Trzaska rzucił się do obrony monarchy i czynił to tak zapamiętale, że aż pękł mu miecz – przy samej rękojeści. Znalazł się jednak drugi (podobno szybko pożyczony przez samego Bolesława) i rycerz mógł ponownie rzucić się w wir walki. Olbrzymia siła, jaką odznaczał się kawaler Trzaska spowodowała, że i ten drugi miecz wkrótce pękł, ale niebezpieczeństwo było już zażegnane i rycerz mógł zwrócić resztkę naprędce pożyczonego miecza. Bolesław Chrobry sowicie nagrodził swojego obrońcę i nadał mu herb nazwany od jego imienia. Trzaska jest herbem wymienianym przez Jana Długosza, jednak nie występuje w materiałach o bitwie grunwaldzkiej. Nie są znane wizerunki pieczętne tego herbu.Herbowni[edytuj|edytuj kod]Lista herbownych w artykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.Pełna lista herbownych nie jest dziś możliwa do odtworzenia, także ze względu na zniszczenie i zaginięcie wielu akt i dokumentów w czasie II wojny światowej (m.in. w czasie powstania warszawskiego w 1944 spłonęło ponad 90% zasobu Archiwum Głównego w Warszawie, gdzie przechowywana była większość dokumentów staropolskich)[3]. Lista nazwisk znajdująca się w artykule (w infoboksie po prawej stronie) pochodzi z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla[4], uzupełniona o dostępne źródła.Znani herbowni[edytuj|edytuj kod]Chryzostom Gniazdowski – pułkownik wojsk koronnych, regimentarz konfederacji tarnogrodzkiejJan Chryzostom Krajewski – kasztelan płockiLeonard Marcin Świejkowski – wojewoda podolski, marszałek Trybunału KoronnegoSzymon Wiszniewski – senator Królestwa PolskiegoEuzebiusz Teofil Chojnacki – franciszkanin, kapitan powstania styczniowegoMichaił Glinka – rosyjski kompozytor, którego Pieśń Patriotyczna była przez 10 lat oficjalnym hymnem Rosji po rozpadzie ZSRR (jego pradziad przyjąwszy poddaństwo rosyjskie, zachował herb szlachecki)Władysław Glinka – działacz społeczny i politycznyJózef Trzaska – ksiądz, kanonik płocki, fundator Klasztoru Kapucynów w Łomży[potrzebnyprzypis].Rafał Trzaskowski – polityk, prezydent WarszawyMaria Angela Truszkowska - założycielka zgromadzenia sióstr Felicjanek, błogosławiona Kościoła Katolickiego

Do Wielgolasu Wyleżyńscy na dobre sprowadzili się w "gorącym" dla carskiego imperium 1905 roku. W tymże samym roku, 15 (25) listopada gubernator warszawski donosił w raporcie generał-gubernatorowi: "(...)Proszę ze względu na przedstawioną szkodliwą działalność Wiśniewskiego, Henneberga i Wielżyńskiego, zagrażającą porządkowi państwowemu i bezpieczeństwu publicznemu, wysłać ich na podstawie § 17 art. 19 przepisów o miejscowościach objętych stanem wojennym do środkowych guberni imperium".

znaczało to ni mniej, ni więcej tylko zesłanie na Syberię, a powodem było wystąpienie 25-letniego wówczas Bohdana Wyleżyńskiego w obronie polskości, polskiej szkoły. Poparte to było dostarczaniem nauczycielom polskich książek służących tajnemu nauczaniu języka polskiego, organizacją manifestacji, demonstracji, głośnym domaganiem się niepodległości dla Polski, podburzaniem do wystąpień przeciwko Rosji i krytykowaniem wszystkiego, co rosyjskie.Po odzyskaniu niepodległości Bohdan Wyleżyński rozwinął szeroką działalność społeczną.

Wyleżyńscy w Wielgolesie

Był inicjatorem powołania w Wielgolesie straży pożarnej, co ziściło się już w 1917 roku. Powierzono mu funkcję prezesa, którą sprawował aż do końca pobytu w Wielgolesie, do 1944 roku.Gro wyposażenia straży zakupił za własne pieniądze, partycypował w kosztach budowy strażnicy, ufundował sztandar dla jednostki.Drugim, ważnym polem działalności Bohdana Wyleżyńskiego była oświata. Od 1922 roku pełnił funkcję Prezesa Dozoru Szkolnego. Wsławił się zaprowadzaniem bibliotek szkolnych, dla których fundował książki, życzliwością dla nauczycieli i obroną szkolnego budżetu.

Szkoła wielgoleska do 1930 roku mieściła się w wyremontowanym przez dziedzica budynku dworskim i oddanych na ten cel pomieszczeniach po kuźni, stelmaszarni i mieszkaniach rzemieślników. Bohdan Wyleżyński był także jednym z tych, którzy ufundowali i utrzymywali Seminarium Nauczycielskie w Siennicy (pełnił funkcję skarbnika).

BOHDAN WYLEŻYŃSKI

Ojciec- Ludomir Wyleżyński

Pałac rodziny Wyleżyskich

Bohdan Wyleżyński, żonaty od 1918 roku z Celiną Lesznowską, został ostatnim przed wybuchem II wojny światowej dziedzicem wielgoleskich dóbr, liczących 613 hektarów. Zajął się nie tylko uprawą roli pod cztery podstawowe gatunki zbóż oraz ziemniaki, buraki cukrowe i pastewne, ale także hodowlą bydła, owiec i koni. Jego stada krów i owiec liczyły po kilkaset sztuk. Okazał się bardzo dobrym gospodarzem i osiągnął takie dochody, które umożliwiły mu powiększenie zabudowań gospodarczych, na które złożyły się dwie stodoły, dwa spichlerze, obora mieszcząca ponad 300 sztuk bydła i niewiele mniejsza owczarnia, dwie stajnie (cugowa i fornalska), kuźnia i stelmacharnia. Przeprowadził też remont pałacu i sprowadził stylowe meble: do salonów - empirowe i biedermeierowskie, do jadalni - komplet mebli gdańskich.

Portyk i główne drzwi wejściowe

Elewacja boczna

Wieża wbudowana w korpus piętrowy

Przed elewacją frontową części parterowej, na jej wschodniej osi skrajnej, postawiono portyk, którego sześć kolumienek toskańskich dźwigało tylko belkowanie. Pod tym portykiem znalazły się główne drzwi wejściowe do pałacu, z wąskimi, trzyszybowymi oknami po bokach.

Podobny portyk, z dwoma parami kolumienek toskańskich poprzedził zachodnią elewację boczną. Postawiono go na wysokim tarasie, z którego po jedenastostopniowych schodach można było zejść do ogrodu. Wszystkie naroża pokryto boniami, w obu częściach okna były prostokątne, ze skromnym obramieniem.

Pałac otoczył park urządzony w stylu krajobrazowym, z licznym rodzimym starodrzewem, stawami i ciekami wodnymi, nad którymi przerzucono romantyczne mostki

Brama wjazdowa do zespołu pałacowo-parkowego

Pałacowy park

DOWIEDZ SIE WIĘCEJ!KLIKNIJ

Janina Wyleżyńska ps. "Nina", podporucznik Armii Krajowej, urodziła się 6 maja 1923 roku. 🇵🇱 Dwukrotnie odznaczona Krzyżem Walecznych, dwukrotnie ranna w Powstaniu, sanitariuszka i łączniczka w legendarnym Zgrupowaniu "Radosław". Poległa w Powstaniu Warszawskim podczas bombardowania w szpitalu polowym na ul. Długiej. Miała 21 lat.Oddała swą młodość Ojczyźnie, a wreszcie złożyła na Jej ołtarzu, którym w czasie Powstania były warszawskie ulice to, co można złożyć najcenniejszego – własne życie.

córka Bohdana i Celiny

Janina Wyleżńska

Teresa Wyleżyńska - Hagmajer

Swoją służbę Ojczyźnie zaczęła mając ledwie 16 lat. Była łączniczką wywiadu Armii Krajowej przy Delegaturze Rządu. Wraz ze swoją przyjaciółką była organizatorką akcji wysyłania paczek żywnościowych dla polskich żołnierzy w niemieckiej niewoli. Miesięcznie przygotowywały i wysyłały ok. 200 paczek.anitariuszka „Maja”, żołnierz Konfederacji Narodu, w czasie Powstania Warszawskiego w zgrupowaniu ‘Radosław’ AK, podporucznik WP, odznaczona Krzyżem Walecznych, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Armii Krajowej

Ludomir-Bohdan Wyleżyński „Trzaska”

Ludomir Wyleżyński znalazł się w 2 kompanii „Jacka” III UBK KN późną jesienią 1943r. Był jednym z tych, którzy jako ochotnicy mieli być przerzuceni w rejon Nowogródczyzny, aby tam prowadzić walkę partyzancką przeciw Niemcom i w obronie polskości, a także ludności nękanej przez różnego rodzaju „krasnych” partyzantów i najzwyklejsze bandy.(...) Pamiętam go wchodzącego po schodach na dwupiętrową wieżę, gdzie stał Niemiec z karabinem maszynowym, a obok stała otwarta skrzynka granatów. Schody były wąskie, mógł nimi wchodzić tylko jeden człowiek. Widziałem go mijającego kolejne pietra. Stąpał spokojnie i bez zatrzymywania się i tyle było determinacji w tym samotnym marszu, że obserwujący go Niemiec jak zahipnotyzowany patrzył i czekał, i nie zdobył się by pociągnąć za spust, ani nie rzucił granatów na nas na dole, (...) „Trzaska” rozbroił tego Niemca i dał znać, że z tej strony nie grozi niebezpieczeństwo, po czym sprowadził go na dół i oddał „Maximowi” i „Robertowi”(...). W kilka miesięcy później „Trzaska” zginął nad rzeką Ułą na skraju Puszczy Rudnickiej i Ruskiej, gdy wyruszał na patrol w czasie odwrotu z terenu województwa nowogródzkiego, zajętego przez Armię Czerwoną, i marszu na zachód, by zdążyć na Powstanie Warszawskie. Zgłosił się na ochotnika i nie mogłem go zawrócić. Wiedziałem, że lasy pełne są wojska radzieckiego i grozi to strzelaniną. (...) Z pięciu w patrolu wróciło dwóch. „Trzaska” zginął. To był ktoś wzbudzający respekt – nie tylko przez nieprawdopodobną odwagę, ale – co było rzadkością – i osobistą kulturę.

-Ryszard Reifow

WYLEŻYŃSKICH

START

Jak dobrze znasz

Pytanie 1 z 6

W jakich latach szkoła mieściła się w pałacu rodziny Wyleżyskich?

1944-1959

1900-1930

DOBRZE!

dalej

Pytanie 1 z 6

BŁĄD!

dalej

Question 2 of 6

Pytanie 2 z 6

Władca "ułożył" herb Trzaska w kształcie:

półksiężyca i dwóch gwiazd

dwóch głowni mieczów i półksiężyca

DOBRZE!

dalej

Question 2 of 6

BŁĄD!

dalej

Question 2 of 6

Pytanie 3 z 6

W którym roku wybudowano nowy budynek szkoły (obecne „stare skrzydło”)?

2000

1959

DOBRZE!

dalej

Question 3 of 6

błąd!

dalej

Question 3 of 6

Pytanie 4 z 6

Która z córek Bohdana Wyleżyńskiego zgineła podczas wojny?

Janina Wyleżyńska

Teresa Wyleżyńska - Hagmajer

dobrze!

dalej

Question 4 of 6

błąd!

dalej

Question 4 of 6

Pytanie 5 z 6

Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe?

Bohdan Wyleżyński znalazł się w 2 kompanii „Jacka” III UBK KN późną jesienią 1943 roku.

Bohdan Wyleżyski był inicjatorem powołania w Wielgolesie straży pożarnej.

dobrze!

dalej

Question 5 of 6

błąd!

dalej

Question 5 of 6

Pytanie 6 z 6

Czym była bonanza?

ciągnik z autobusową przyczepą

amerykański westernowy serial telewizyjny wyprodukowany przez telewizję NBC

dobrze!

NEXT

Question 6 of 6

błąd!

NEXT

Question 6 of 6

V

Zainteresowanych tematem odsyłamy do książki p. Z Ćmocha – historyka i byłego nauczyciela naszej szkoły. „Szkoła w Wielgolesie 1807-2007 czyli o wydarzeniach i ludziach stąd prozą ksiąg kilkoro” Oto fragment z wymienionej monografii: „Początki wielgoleskiej szkoły to czasy dzieciństwa i młodości narodowego wieszcza, czasy opiewane w jego największej epopei, „panatadeuszowe”. Zdawało się, że nad Polską rozkwitała wówczas wiosna nadziei, nadziei na wolność, na pełną niepodległość. W Wielgolesie w tym samym czasie rozkwitała wiosna oświaty. I któżby pomyślał, że ta wielgoleska okaże się trwalsza, że po dwóch wiekach nadal będzie mieć się dobrze, będzie się ciągle rozwijać... „