Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

Dzień dobry

panie freinecie!
CZĘŚĆ I TEKST SWOBODNY


SIEC WSPARCIA NUCZYCIELI przy RODN WOM Katowice

Dorota Kozioł- Żurawska
Doradca metodyczny wychownia przedszkolnego

DZIEŃ DOBRY!


Dorota Kozioł- Żurawska
doradca metodyczny wychowania przedszkolnego

A

PEDAGOGIKA
CELESTYNA FREINETA



NOTKA TEORETYCZNA


Celestyn Freinet, pedagog francuski, twórca „nowoczesnej szkoły francuskiej”, żył w latach 1896–1966. Był dzieckiem biednej, chłopskiej rodziny i do końca swojego życia pozostał wierny swojemu środowisku.

Pisał: „Jestem wieśniakiem i pasterzem. Gdy zastanawiam się do głębi nad sobą i próbuję zrzucić skorupę cywilizacji, która mnie obrasta, to zawsze myślę o źródle, które płynie koło starego młyna, o rzeczce, rozlewającej się leniwie między łozami, o zapachu wołów prowadzonych do pracy, o tęsknym, dźwięcznym brzęczeniu owiec w górach, do których za każdym razem wracam z tym samym wzruszeniem, ponieważ są one pierwotnym wątkiem mego życia, w którym już nigdy później nie znalazłem szczerej prostoty z lat dzieciństwa”.


Celestyn Freinet, pedagog francuski, twórca „nowoczesnej szkoły francuskiej”, żył w latach 1896–1966. Był dzieckiem biednej, chłopskiej rodziny i do końca swojego życia pozostał wierny swojemu środowisku.

Pisał: „Jestem wieśniakiem i pasterzem. Gdy zastanawiam się do głębi nad sobą i próbuję zrzucić skorupę cywilizacji, która mnie obrasta, to zawsze myślę o źródle, które płynie koło starego młyna, o rzeczce, rozlewającej się leniwie między łozami, o zapachu wołów prowadzonych do pracy, o tęsknym, dźwięcznym brzęczeniu owiec w górach, do których za każdym razem wracam z tym samym wzruszeniem, ponieważ są one pierwotnym wątkiem mego życia, w którym już nigdy później nie znalazłem szczerej prostoty z lat dzieciństwa”.

Obejmuje pracę nauczyciela w małej wiosce oddalonej 60 km od Nicei, która miała stać się kolebką wielkiego
Ruchu Pedagogicznego Nowoczesnej Szkoły.

Nie był przygotowany do zawodu nauczycielskiego ,dlatego też postanawia opierać się na obserwacji swych uczniów ,na poznawanie ich zainteresowań, na ich reakcjach i wypowiedziach.

Codziennie wyprowadza dzieci z dużych ścian szkoły, na krótkie wycieczki, umożliwiając im obserwowanie przyrody i zbieranie informacji o otaczającym ich świecie. Po powrocie do klasy trwa dyskusja na temat spostrzeżeń, na tablicy zapisywane są zdaniami ich relacje.





Podstawowymi i najbardziej znanymi technikami C. Freineta są:

planowanie pracy indywidualnej
i zespołowej przez uczniów pod kierunkiem nauczyciela oraz nowe formy oceny pracy i kontroli jako podstawa do wykształcenia nawyku samokontroli i samooceny;

Referaty i sprawności jako skuteczny środek wyzwalania zainteresowań, pielęgnowania zamiłowań i uzdolnień oraz zdobywania umiejętności samokształcenia;

różnorodne formy swobodnej ekspresji artystycznej i technicznej jako podstawa wychowania estetycznego i politechnicznego;

doświadczenia poszukujące jako podstawa do samodzielnej pracy uczniów w zakresie matematyki, nauk przyrodniczych, historii i geografii;

wymiana gazetek, korespondencji, informacji i doświadczeń między szkołami jako podstawa szerokich kontaktów społecznych.

swobodne teksty dzieci, drukarnia
i szkolna gazetka jako podstawa do nauki czynnego języka ojczystego, jako źródło poznania dziecka, a także jako punkt wyjścia do zainteresowań;

spółdzielnia klasowa
(nowa forma samorządu uczniowskiego)
jako podstawa wychowania moralnego i obywatelskiego;



.
Freinet postawił cele wychowania i nauczania :

ukształtowanie z dziecka człowieka jutra moralnego, uspołecznienie jako człowieka świadomego swych praw i obowiązków

wychowanie dziecka na człowieka inteligentnego, badacza, twórcę, matematyka, muzyka, artystę;

moralną drogą uczenia się wcale nie jest przyswajanie przez wykład i pokaz, ale ,,doświadczenia poszukujące,, -swobodna ekspresja;

nauka powinna być żywa, w której pamięć odgrywa rolę pomocniczą, przyswojenie wiedzy odbywa się wbrew temu, co nieraz sądzi się poprzez wyuczenie reguł i prawideł

Przystępując do pracy z dziećmi w myśl koncepcji pedagogiki C.Freineta,
niezbędne jest kierowanie się
następującymi zasadami:

swobody– polega ona na doborze tematu zajęcia lub zabawy zgodnie z potrzebami i chęciami dziecka


motywacji– dziecko musi wiedzieć po co wykonuje daną czynność, komu to będzie potrzebne;

dyskretnej pomocy nauczyciela– pamiętać należy, że są dzieci, które nie mają pomysłów i powoli nabierają wiary we własne siły; nauczyciel w takich sytuacjach pełni rolę doradcy, inspiratora;

pozytywnej oceny– każde dziecko w wykonywaną pracę wkłada wysiłek, na jaki je stać. Słowa pochwały mobilizują do dalszej pracy i bardziej intensywnego wysiłku. Warto pamiętać i o tym, że dzieciom zdolniejszym można dawać zadania trudniejsze do wykonania. Ocena pracy dzieci powinna uwzględniać całą gamę przymiotników związanych z pochwałą, mianowicie: praca ciekawa, kolorowa, pomysłowa, estetyczna, barwna, interesująca, wesoła, zagadkowa

NIEZMIENNE PRAWDY PEDAGOGICZNE

Niezmienne prawdy pedagogiczne Celestyna Freineta :

I. Natura dziecka

1. Dziecko ma taką samą naturę jak człowiek dorosły.

2. Być większym nie znaczy być wyższym.

3. Zachowanie się dziecka w szkole jest uwarunkowane jego konstytucją

psychofizyczną i stanem zdrowia.

II. Reakcje dziecka

4. Nikt zarówno dziecko, jak i dorosły nie lubi, żeby mu cokolwiek narzucane

5. Nikt nie lubi stać równo w szeregu, bo oznacza to bierne podleganie

cudzym rozkazom.

6. Nikt nie lubi być zmuszanym do jakiejś pracy, nawet jeżeli mu się nie wydaje szczególnie nieprzyjemna. Przymus działa paraliżująco.

7. Każdy woli sam wybrać sobie pracę nawet jeżeli wybór wypadnie niekorzystnie.

8. Nikt nie lubi działać na próżno, to znaczy wykonywaæ czynności robota,

podporządkowywać się myślom zaprogramowanym, w których sam nie bierze udziału.

9. Praca powinna być umotywowana.

10. a) Koniec ze scholastyką.

b) Każda jednostka pragnie sukcesu. Niepowodzenie jest hamulcem, nieprzyjacielem zapału i werwy.

c) Naturalną potrzebą dziecka jest nie zabawa, lecz praca.

III. Techniki nauczania

11. Normalną drogą przyswajania wiedzy nie jest wcale obserwacja, wyjaśnianie i pokaz, procesy właściwe szkole tradycyjnej, lecz doświadczenie po omacku, stanowiące naturalną i powszechną drogę działania.

12. Pamięć, której szkoła tradycyjna przypisuje tak ważną rolę, jest tylko

wtedy cenna i wartościowa, gdy jest związana z doświadczeniami poszukującymi i gdy służy życiu.

13. Przyswojenie wiedzy odbywa się, wbrew temu co się nieraz sądzi, nie

poprzez wyuczenie reguł i prawideł, lecz przez doświadczenie.

14. Inteligencja nie jest, jak to głoszą szkolarze, wyodrębnioną zdolnością,

działającą niby w zamkniętym obwodzie, niezależnie od innych sił życiowych człowieka.

15. Szkoła kształci tylko jeden rodzaj inteligencji abstrakcyjnej, działającej

poza realną rzeczywistością za pośrednictwem słów i pojęć utrwalonych

w pamięci.

16. Dziecko nie lubi słuchać wykładu ex cathedra.

17. Dziecko nie odczuwa zmęczenia przy takiej pracy, która związana jest z

jego życiem i jest niejako funkcjonalna.

18. Nikt, ani dziecko, ani dorosły, nie lubi kontroli i kary, które zawsze odczuwa się jako ujmę dla swojej godności osobistej, szczególnie wtedy, gdy odbywa się publicznie.

19. Stopnie i lokaty są zawsze błędem.

20. Mówić jak najmniej.

21. Dziecko nie lubi pracy zbiorowej, której wszyscy muszą się podporządkować. Lubi ono pracę indywidualną lub w obrębie spółdzielczej wspólnoty.

22. Porządek i karność w klasie są konieczne.

23. Kary są zawsze błędem. Są one dla wszystkich upokarzające i nigdy

nie odniosą zamierzonego skutku. Są co najwyżej złem koniecznym.

24. Nowe życie w szkole zakłada, współdziałanie tzn. zarządzanie życiem i pracą w szkole przez jej użytkowników razem z nauczycielami.

25.Przeludnione klasy są zawsze błędem pedagogicznym.

26. Aktualna koncepcja wielkich kombinatów szkolnych doprowadza do anonimowości nauczyciela i uczniów. Jest więc błędem pedagogicznym i hamulcem postępu.

27. Przyszły ustrój demokratyczny przygotowuje się przez demokratyczne

wychowanie. Arbitralny system szkolny nie może wychować przyszłych obywateli demokratów.

28. Nie można wychowywać bez okazywania szacunku. Poszanowanie godności osobistej uczniów, którzy nawzajem szanują swoich nauczycieli, jest

jednym z pierwszych warunków odnowy szkoły.

29. Opozycja reakcji pedagogicznej, składnika reakcji społecznej i politycznej, jest również niezmienną prawdą, z którą, niestety, musimy się liczyć, nie

mogąc jej ani uniknąć, ani naprawić.

30. Ostatnią niezmienną prawdą, która uzasadnia wszystkie nasze poszukiwania i potwierdza naszą działalność jest optymistyczna wiara w życie.

tekst swobodny



Swobodny tekst mówiony (może być też wyrażony w formie rysunków) jest doskonałą metodą pozwalającą dziecku na naturalne tworzenie, wtedy, gdy ma potrzebę powiedzenia lub wyrażenia swoich uczuć i emocji na kartce papieru. Oczywiście dzieciom powinny zostać dostarczone bodźce, inspiracje do przeżyć w postaci np. wycieczek, wystawy, obserwowania jakiegoś zjawiska, obejrzenia spektaklu teatralnego.

Ta metoda jest inspiracją do rozpoczęcia nauki czytania i pisania dla dzieci, które jeszcze nie potrafią wyrażać swoich myśli za pomocą słowa pisanego. Wypowiedzi dzieci są nagrywane lub zapisywane, a potem drukowane. W swobodnych tekstach, które zostały udokumentowane, dzieci z czasem odkrywają i dostrzegają w wyrazach elementy podobne do kształtu i dźwięku (sylaby i litery). Ponadto ta metoda ma olbrzymi wpływ na rozwijanie twórczego myślenia dzieci.


  • Kształtuje postawy kreatywne i artystyczne,
  • umożliwia wykształcenie u dzieci umiejętności wypowiadania swoich myśli, wrażeń, przeżyć, ustosunkowania się do danej sytuacji czy zjawiska,
  • pobudza wrażliwość na piękno języka przez wykorzystanie zgromadzonego słownictwa, związków frazeologiczno – syntaktycznych,
  • wyrabia poczucie odpowiedzialności dzieci za własne wypowiedzi, rozwija ich wyobraźnię.


AKTYWNOŚĆ WŁASNA

CZĘŚĆ i


CO BEDZIEMY ROBIĆ ?


UWAGA !

CHWILA SKUPIENIA!
TRZEBA BĘDZIE URUCHOMIĆ TWÓRCZE MYSLENIE !


VIDEO



Napisz kilka słów na temat wycieczki - bez ograniczeń, w końcu to tekst swobodny!

Do tekstów mają jednocześnie dostęp wszyscy uczestnicy kursu - prosze wpisac swoje imię i pierwszą litere nazwiska(nazwisk).
Dla każdego uczestnika jest jeden wiersz, zapis następuje automatycznie.

kliknij

?


Przeczytaj dostępne teksty, poczekaj chwilkę na pozostałe.

Zapewne zauważysz że punkt widzenia każdego z nas się różni, zauważyliśmy różne drobiazgi, podobają nam sie różne rzeczy.



Zajęcia prowadzone techniką "swobodnego tekstu" mogą przebiegać w następujący sposób:
- dzieci piszą na kartkach tekst na dowolny lub wskazany przez nauczyciela temat w formie kilku zdań prozy, poezji, dialogu w zależności od swoich możliwości,
- zbiorowo wybierają tekst uzasadniając jego wybór,
- pod kierunkiem nauczyciela pracują nad korektą ewentualnych błędów w tekście,
- poprawiony tekst przepisują i mogą go ilustrować,
- przygotowany tekst drukują i powielają.


?


Swobodny tekst mówiony: tworzą go dzieci, które nie potrafią zapisać swoich myśli za pomocą pisma. Wypowiedzi te można nagrać na taśmę magnetofonową, a potem odtwarzać, wybrać najciekawsze, wydrukować.

Tekst taki jest inspiracją do rozpoczęcia nauki czytania i pisania (już w przedszkolu)



ZASTANÓW SIĘ, CO MOŻESZ ZAPROPONOWAC RODZICOM I DZIECIOM DO WYKONANIA W DOMU?

MOŻE...

WŁASNE TEKSTY SWOBODNE DZIECI - NAGRYWANE PRZEZ RODZICÓW

Dzieci lubią byc nagrywane, lubią słuchać swojego głosu.

Zaproponuj rodzicom nagranie wypowiedzi dzieci na określony temat (np. dotyczący tematyki tygodniowej tj, jak "Łąka").
Moga go również przepisać, a Ty, z wszystkich prac, możesz stworzyć ciekawe podsumowanie - każda wypowiedź jest wartościowa i wnosi nowe treści, punkty widzenia i ciekawe opinie.

KSIĘGA RODZINY

Zaproponuj, aby cała rodzina dokumentowała przez jakiś czas ciekawe wydarzenia ze swojego życia, w formie pisemnej i rysunkowej.

Taka Księga Rodziny może być zbiorem tekstów swobodnych, śmiesznych powiedzonek czy sytuacji. Najważniejsze, żeby każdy mógł, w ramach swoich mozliwości, brac udział w jej tworzeniu.
Ksiega nie musi byc najpiękniejsza, ma byc szczera, własna i zachęcać do podejmowania nowych wyzwań.

A MOŻE ... NAPISZMY BAJKĘ?

WYSTARCZY TYLKO POCZĄTEK....


Bardzo, ale to bardzo niedawno temu, w bardzo ale to bardzo bliskiej odległości, całkiem juz mądra malutka Zosia zobaczyła.....

A dalej poprowadzi nas wyobraźnia.
Rodzice wraz z dziećmi dopisują dalszy ciąg bajeczki lub opowiadania.
Mile widziane ilustracje!
Ciekawym rozwiązaniem jest również pisanie "po kawałku" i przesyłanie sobie @ dopisanych części przez rodziców.
Taka bajka ma szansę zdobyć tytuł najbardziej niesamowitej bajki roku :)
Ważne, aby każdy miał w tym swój udział!


zadanie do wysłania


BARDZO MI PRZYPADŁA DO GUSTU KONCEPCJA
PISANIA BAJKI O ZOSI - bo czemu nie ?

WŁĄCZ TRYB "KREATYWNE PISANIE" I DOKOŃCZ BAJKĘ :)


CZEKAM DO 21.00 NA
PAMIĘTAJ - każdy tekst jest dobry :) ilustracje nieobowiązkowe!
Wszystkie bajki zostaną Wam przesłane jako inspiracje :)

Start

Dorota Kozioł - Żurawska

505080954


doradcametodycznykatowice@gmail.com

Profil na Faceboko -
Doradca w przedszkolu Katowice