Want to make creations as awesome as this one?

No description

Transcript

Karol Józef Wojtyła

ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II

18.05.1920 - 02.04.2005

Katecheza 12

Wprowadzenie i modlitwa

Witaj na kolejnej katechezie.Dzisiaj spotkamy się ze św. Janem Pawłem II. 45 minut to za mało, aby poznać tak wielkiego i świętego Człowieka. W prezentacji zostaną zatem przedstawione wybrane wydarzenia z Jego życia i pontyfikatu.Rozpocznij katechezę modlitwą, którą Ojciec Święty przekazał młodzieży na spotkaniu przy kościele św. Anny w Warszawie w 1979 roku. Powiedział wtedy: „Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni. Będziecie wówczas trwać w wieczerniku Kościoła, związani z najgłębszym nurtem jego dziejów”.

INFO

Duchu Święty, proszę Cięo dar mądrości do lepszego poznawania Ciebie i Twoich doskonałości Bożych, o dar rozumu do lepszego zrozumienia ducha tajemnic wiary świętej, o dar umiejętności, abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary, o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady i u Ciebie ją zawsze znajdował,o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać,o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością, o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu, który Ciebie, o Boże obraża.Amen.

Nauka w szkole

Lolek

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Wraz z mamą Emilią, tatą Karolem i bratem Edmundem mieszkali przy ulicy Kościelnej 4.

Karol, nazywany Lolkiem, był wyjątkowym uczniem. Uczył się bardzo dobrze, interesował się językami obcymi i teatrem. Lubił grać w piłkę nożną. W kościele służył jako ministrant.

Urodziny

W 1929 roku, na miesiąc przed pierwszą Komunią Świętą zmarła Karolowi mama. Dalej wychowywał Go sam tata, urzędnik wojskowy. Prowadzili skromne życie. Trzy lata później zmarł Jego brat, Edmund, który był lekarzem.

Smutne doświadczenia

W Krakowie

W 1938 roku Karol Wojtyła przyjął sakrament bierzmowania, a kilkanaście dni później zdał maturę, uzyskując wysokie wyniki. Wraz z tatą przeniósł się do Krakowa.

Ksiądz Karol Wojtyła

Kraków

Studia teologiczne, kapłaństwo i dorobek naukowy

Rzym, konklawe - 1978 rok

INFO

Kliknij w obrazki, aby przeczytać więcej informacji.

W Krakowie Karol rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Nadalinteresował się teatrem, lubił grać w piłkę nożnąi chodzić na mecze Cracovii.Niestety, wojna sprawiła, że nie mógł dalej studiować. W 1940 roku podjął pracę w zakładach chemicznych Solvay, później w kamieniołomiena Zakrzówku, a następnie w oczyszczalni wody.W lutym 1941 roku zmarł Jego tata, Karol Wojtyła.W 1942 roku wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzierozpoczął studia teologiczne.

Karol Wojtyła studiował teologię w Krakowie od 1942 do 1946 roku. Już po trzech latach studiów rozpoczął pracę jako asystent na uczelni i prowadził zajęcia ze studentami o historii dogmatu.Przyjął święcenia kapłańskie 1 listopada 1946 roku w Krakowie na Wawelu. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie pracował nad doktoratem. Studia doktoranckie skończył z wyróżnieniem w 1948 roku, a Jego praca doktorska dotyczyła zagadnienia wiary u św. Jana od Krzyża.Po powrocie do Polski pracował w parafii w Niegowici, a potem w Krakowie. Ukończył pracę habilitacyjną w 1953 roku. Pisał wiersze, eseje filozoficzne, dramaty, artykuły m.in.w"Znaku"i"Tygodniku Powszechnym".Wykładał w seminariach duchownych i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, głównie zajmując się teologią moralną, etyką małżeńską oraz historią filozofii.W 1958 roku został biskupem. Przyjął wezwanie "Totus Tuus", czyli "Cały Twój", skierowane do Maryi.W 1963 roku został arcybiskupem archidiecezji krakowskiej, a cztery lata później - kardynałem.

W 1978 roku, po 33 dniach pontyfikatu, zmarł papież Jan Paweł I.14 października 1978 r. rozpoczęło się konklawe. Po dwóch dniach,16 października 1978 roku, został wybrany nowy papież.(Konklawe - zgromadzenie kardynałów dla wyboru papieża.Odbywa się w Kaplicy Sykstyńskiej).

Kliknij w obrazek, aby przeczytać więcej informacji

16 października 1978 roku kardynał Karol Wojtyła został papieżem. Przyjął imię - Jan Paweł II.

Habemus papam

FlagaFlaga papieska to oficjalny znak papieża, Kościoła katolickiego i Watykanu. Składa się z dwóch kolorów: żółtego (po lewej stronie), który symbolizuje majestat i dobro, i białego (po prawej stronie), który symbolizuje czystość i szczerość. Na białym polu znajduje się herb papieski.HerbNa panoplium , składającym się z dwóch skrzyżowanych w skos kluczyśw. Piotra skierowanych piórami na zewnątrz i ku górze, gdzie jeden jest srebrny, a drugi złoty. Tarcza heraldyczna, zbliżona w kształcie do tarczy typu angielskiego. Ponad tarczą tiara, spod której wyłania się podobna do stuły czerwona wstęga, ozdobiona na swoich rozłożonych na boki końcach złotymi krzyżami i wykończona złotą frędzlą. W błękitnym polu tarczy, krzyż złoty łaciński, (stykający się z krawędzią tarczy jak w przypadku figury zaszczytnej), przesunięty w prawo. Pod poprzeczną belką krzyża, po lewej (heraldycznie) stronie, złota litera M, oznaczająca Maryję.Dewiza wybrana przez Jana Pawła II brzmiała Totus Tuus (Cały Twój). Zgodnie jednak z zasadą konstrukcji stosowaną w herbach papieskich, dewiza ta nie była zamieszczana w herbie.

Pontyfikat Jana Pawła II

Papież Jan Paweł II w ciągu swojego pontyfikatu opublikował dokumenty i wygłosił przemówienia, które oblicza się na 85 tys. stron druku. Wiele z zawartych w nich myśli stało się powszechnie znanymi cytatami i sentencjami. Podczas 102 pielgrzymek zagranicznych i 142 podróży po Włoszech Jan Paweł II wygłosił ponad 3 tys. homilii i przemówień. W czasie swojego pontyfikatu opublikował 14 encyklik, 14 adhortacji, 11 konstytucji i 42 listy apostolskie. Dzięki mediom, jego wystąpienia trafiały do milionów ludzi na całym świecie.

Encyklika – orędzie, pismo napisane przez papieża, skierowane do biskupówi do wiernych. Tematy poruszane w encyklikach odnoszą się do spraw doktrynalnych i organizacyjnych o charakterze ogólnokościelnym.Adhortacja– dokument zwyczajnego nauczania papieskiego o charakterze duszpasterskim, adresowany do określonej grupy osób albo do całego Kościoła.Konstytucja apostolska (łac. constitutio apostolica) – najwyższej rangi dekret wydawany przez papieża określający kwestie organizacyjne lub dogmatyczne, które stają się częścią nauczania apostolskiego Kościoła. Konstytucja apostolska ogłaszająca nowy dogmat jest niekiedy nazywana konstytucją dogmatyczną.List apostolski− dokument doktrynalny Kościoła katolickiego stanowiący część nauczania papieskiego, zwykle adresowany do konkretnych osób.

Świadek Ewangelii

"Nie bójcie się otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi".

OTWÓRZCIE NA OŚCIEŻ DRZWI CHRYSTUSOWIHomilia Ojca św. Jana Pawła II wygłoszona w czasie mszy św.rozpoczynającej uroczyście pontyfikat (22 X 1978).Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego (Mt 16,16). Słowa te wypowiedział Szymon syn Jony w pobliżu Cezarei Filipowej. Tak, wypowiedział je w swoim własnym języku z głębokim, przeżytym i odczuwalnym przeświadczeniem. Ale słowa te nie wyszły od niego, nie w nim miały swe źródło, "bo nie ciało i nie krew objawiły tobie, jeno Ojciec mój, który jest w niebiesiech (Mt 16,17). To były słowa Wiary.Słowa te zaznaczają początek posłannictwa Piotrowego w historii zbawienia, w dziejach ludu Bożego. Od tego momentu poprzez takie wyznanie wiary święta historia zbawienia ludu Bożego miała zyskać nowy wymiar, wyrażać się odtąd w historycznym wymiarze Kościoła. Ten kościelny wymiar historii ludu Bożego bierze swoje początki, rodzi się właśnie z tych słów wiary i związany jest z człowiekiem, który je wypowiedział. Ty jesteś kamieniem, skałą, opoką, i na tobie jak na opoce zbuduję Kościół mój.Trzeba, aby dzisiaj w tym właśnie miejscu, te same słowa zostały wypowiedziane i wysłuchane: "Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego".Tak, Bracia i Synowie, przede wszystkim te słowa. Ich zawartość otwiera naszym oczom tajemnicę Boga żywego, tajemnicę, którą Syn zna i którą nam przybliżył. Nikt jeszcze nie przybliżył Boga żywego ludziom, nikt Go nie objawił tak, jak to zrobił On sam. W naszym poznaniu Boga, w naszym dążeniu do Boga jesteśmy zdani bez reszty na potęgę tych słów: "Kto mnie widzi, widzi Ojca". Tego, który jest nieskończony, nieprzenikniony, niewypowiedziany. Jezus Chrystus. Syn Jednorodzony, zrodzony z Maryi Dziewicy, stał się nam bliski w stajni betlejemskiej.Wy wszyscy, którzy posiadacie nieocenione szczęście wiary, wy wszyscy, którzy jeszcze szukacie Boga, a także wy, których dręczy zwątpienie, zechciejcie przyjąć raz jeszcze - dzisiaj, w tym świętym miejscu - słowa wypowiedziane przez Szymona Piotra. W tych słowach jest wiara Kościoła, w tych właśnie słowach jest nowa prawda, czyli najwyższa i ostateczna prawda o Człowieku, Synu Boga żywego. "Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego".Dziś nowy biskup Rzymu rozpoczyna uroczyście sprawowanie swego urzędu i misję Piotrową. W tym właśnie Mieście Piotr zakończył, wypełnił posłannictwo powierzone przez Pana. Pan zwrócił się do niego mówiąc: "Kiedy byłeś młody, przepasywałeś się i chodziłeś dokąd chciałeś, lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a kto inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd ty nie zechcesz" (Jan 21,18).I Piotr przybył do Rzymu! Cóż skierowało go i doprowadziło do tego Miasta, w serce rzymskiego Imperium, jak nie posłuszeństwo wobec posłannictwa otrzymanego od Pana? Zapewne ten rybak z Galilei nie chciałby przybyć aż tutaj, wolałby pewnie zostać tam, nad brzegiem jeziora Genezaret, ze swoją łodzią i sieciami. Ale prowadzony przez Pana, posłuszny natchnieniu, dotarł tu. Jak głosi starożytna tradycja (która znalazła wspaniały wyraz literacki w powieści Henryka. Sienkiewicza), w czasie prześladowań Nerona Piotr zamierzał opuścić Rzym. Ale Pan przeszkodził mu w tym, wychodząc na jego spotkanie. Piotr zwrócił się do Niego pytając: "Quo vadis Domine? - Dokąd idziesz Panie?". A On odpowiedział mu zaraz: "Do Rzymu idę, by mnie tam ukrzyżowano po raz wtóry". Piotr wrócił do Rzymu i pozostał w nim aż do swego ukrzyżowania.Tak, Bracia i Synowie - Rzym jest Stolicą Piotra. W ciągu wieków następowali na niej coraz to nowi biskupi. Dziś właśnie nowy biskup wstępuje na rzymską Stolicę Piotra. Biskup przejęty głębokim drżeniem w poczuciu swej niegodności. I jak tu nie drżeć wobec wielkości takiego wezwania i wobec powszechnej misji tej Stolicy rzymskiej.Na rzymską Stolicę Piotra wstępuje dzisiaj biskup, który nie jest rzymianinem. Biskup, który jest synem Polski. Ale z tą chwilą i on staje się rzymianinem. Tak, rzymianinem! Także dlatego, że jest synem narodu, którego historia od zarania dziejów i którego tysiącletnia tradycja naznaczone są żywą, mocną, nigdy nie przerwaną, przeżytą i głęboką więzią ze Stolicą Piotrową. Narodu, który tej Stolicy pozostał zawsze wierny. O, niezbadane są wyroki boskiej Opatrzności!W minionych wiekach, kiedy następca Piotra brał w posiadanie swoją Stolicę, wkładano na jego głowę potrójną koronę. Ostatnim ukoronowanym był Papież Paweł VI w roku 1963. I on jednak po uroczystym obrzędzie koronacji nigdy już więcej nie włożył tiary, pozostawiając swoim następcom swobodę decyzji w tej sprawie. Papież Jan Paweł I, którego wspomnienie jest tak jeszcze żywe w naszych sercach, nie chciał potrójnej korony, a dzisiaj nie chce jej jego następca. Nie czas, w istocie, powracać do tego obrzędu, który - może niesłusznie - uznany został za symbol doczesnej władzy papieży.Nasz czas skłania nas, zachęca, zmusza do spojrzenia na Pana i zanurzenia się w pokorne i pobożne rozważanie tajemnicy najwyższej władzy samego Chrystusa. Tego, który zrodzony z Maryi Dziewicy, syn cieśli - jak mniemano, Syn Boga żywego - jak to wyznał Piotr, przyszedł tu, by z nas wszystkich uczynić jedno królestwo: królestwo kapłańskie. Sobór Watykański II przypomniał na nowo tajemnicę tej władzy oraz fakt, że posłannictwo Chrystusa - Kapłana, Proroka i Króla - trwa nadal w Kościele. Wszyscy, cały lud Boży uczestniczy w tym potrójnym posłannictwie. I chociaż dawniej wkładano na głowę papieża tiarę, potrójną koronę, by poprzez ten symbol wyrazić cały ustrój hierarchiczny Kościoła Chrystusowego, cała "święta władza" w nim sprawowana nie jest niczym innym jak służbą, służbą mającą na celu jedną tylko rzecz: by cały lud Boży uczestniczył w tej potrójnej misji Chrystusa i pozostawał na zawsze we władzy Pana, z której bierze swoje początki. Nie z władzy doczesnej, ale od Ojca Niebieskiego i z tajemnicy Krzyża i Zmartwychwstania.Ta władza Pana naszego, absolutna, a przecież słodka i łagodna, odpowiada całej głębi ludzkiego wnętrza, jego wzniosłym dążeniom, jego woli i sercu. Nigdy nie przemawia językiem siły, ale wyraża się w miłości bliźniego i w prawdzie. Nowy następca Piotra na Stolicy rzymskiej wznosi dzisiaj gorącą, pokorną, ufną modlitwę: "Spraw, Chryste, bym mógł stać się i pozostać sługą Twojej słodkiej władzy, sługą Twojej władzy, która nie przemija, spraw, abym mógł być sługą, sługą twoich sług".Bracia i Siostry, nie bójcie się przygarnąć Chrystusa i przyjąć Jego władzę, pomóżcie Papieżowi i wszystkim tym, którzy pragną służyć Chrystusowi, służyć człowiekowi i całej ludzkości.Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi.Dla Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bójcie się! Chrystus wie, co nosi w swoim wnętrzu człowiek. On jeden to wie!Dzisiaj często człowiek nie wie, co kryje się w jego wnętrzu, w głębokości jego duszy i serca. Tak często niepewny sensu życia na tej ziemi i ogarnięty zwątpieniem, które zamienia się w rozpacz. Pozwólcie więc, proszę was, błagam was z pokorą i zaufaniem! Pozwólcie Chrystusowi mówić do człowieka! On jeden ma słowa życia, tak, życia wiecznego. Właśnie dzisiaj cały Kościół obchodzi dzień misyjny, modli się, rozmyśla, działa, ponieważ Chrystusowe słowa docierają do wszystkich ludzi i są przez nich przyjmowane jako posłanie nadziei, ocalenia, całkowitego wyzwolenia.Dziękuję wszystkim obecnym, którzy zechcieli uczestniczyć w rozpoczęciu pontyfikatu nowego następcy Piotra. Dziękuję z całego serca głowom państw, przedstawicielom władz, delegacjom rządowym - za ich obecność, która mi wielki przynosi zaszczyt. Dziękuję wam, najczcigodniejsi kardynałowie Świętego Kościoła Rzymskiego, dziękuję drogim Braciom w biskupstwie i wam kapłani, wam siostry i bracia, zakonnice i zakonnicy z zakonów i zgromadzeń. Dziękuję! Dziękuję wam, rzymianie! Dziękuję pielgrzymom przybyłym z całego świata. Dziękuję tym, którzy uczestniczą w tej świętej uroczystości poprzez radio i telewizję.Do was się zwracam, umiłowani moi Rodacy, Pielgrzymi z Polski, Bracia Biskupi z Waszym wspaniałym Prymasem na czele, Kapłani, Siostry i Bracia polskich zakonów, do Was, przedstawiciele Polonii z całego świata. A cóż powiedzieć do was, którzy tu przybyliście z mojego Krakowa, od stolicy św. Stanisława, którego byłem niegodnym następcą przez lat 14. Cóż powiedzieć?! Wszystko, co mógłbym powiedzieć, będzie blade w stosunku do tego, co czuje w tej chwili moje serce, a także do tego, co czują wasze serca. Więc oszczędźmy słów. Niech pozostanie tylko wielkie milczenie przed Bogiem, które jest samą modlitwą.Proszę was! Bądźcie ze mną! Na Jasnej Górze i wszędzie! Nie przestawajcie być z Papieżem, który dziś prosi słowami poety: "Panno Święta, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie" - i do was kieruję te słowa w takiej niezwykłej chwili.Był to apel i zaproszenie do modlitwy za nowego Papieża, apel wygłoszony w moim rodzinnym języku. Z tym samym wezwaniem zwracam się do wszystkich Synów i wszystkich Córek Kościoła katolickiego. Wspierajcie mnie dzisiaj i zawsze w Waszych modlitwach.Następnie Ojciec święty przemówił w języku francuskim, angielskim, niemieckim, hiszpańskim, portugalskim, serbsko-chorwackim, słowackim, ukraińskim i litewskim. Przemówienie zakończył w języku włoskim:Otwieram serce dla wszystkich Braci z Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich, pozdrawiając szczególnie tych z Was, którzy tutaj jesteście obecni w oczekiwaniu na bliskie spotkanie osobiste; ale już teraz wyrażam szczerą wdzięczność za to, że zechcieliście uczestniczyć w tych uroczystościach.I na koniec zwracam się do wszystkich ludzi, do każdego człowieka (z jaką czcią apostoł Chrystusa musi wymawiać to słowo "człowiek"!). Módlcie się za mnie. Pomóżcie mi ażebym mógł wam służyć. Amen.

Jan Paweł II przez całe swoje kapłańskie życie głosił Jezusa Chrystusa. Jako Jego Apostoł głosił Ewangelię słowem i życiem.

"Nie czas teraz wstydzić się Ewangelii, ale czas głosić ją na dachach".

"Ewangelia (...) to proroctwo o człowieku. Poza Ewangelią człowiek pozostaje dramatycznym pytaniem bez odpowiedzi".

"Eucharystia to jest przede wszystkim ta świadomość: jestem miłowany, ja jestem miłowany. Ja, taki jaki jestem".

W czasie swojego potyfikatu św. Jan Paweł II odbył 102 podróże apostoskie (pielgrzymki),z czego 8 do Polski.

Niestrudzony Pielgrzym

25%

INFO

Kliknij w mapę, aby zobaczyć które kraje odwiedził papież - św. Jan Paweł II.

Pielgrzymki papieża do Polski

Papież gościł w naszej Ojczyźnie osiem razy,krótko o tych pielgrzymkach na filmie.

Papież kochał ludzi, a szczególnie bliska Jego sercu była młodzież. W czasie pielgrzymek spotykał się z młodzieżą, z którą nawiązywał bliskie relacje. Zainicjował Światowe Dni Młodzieży,które są kontunuowane do dnia dzisiejszego.

Przyjaciel młodzieży

Jan Paweł II w Sandomierzu

12 czerwca 1999 roku papież Jan Paweł II gościł w Sandomierzu. Na Sandomierskich Błoniach mówił o czystości serca.

ZADANIE

Obejrzyj film przedstawiający wizytę papieża Jana Pawła II w Sandomierzui napisz w zeszycie, jakie słowa skierował papież do młodzieży.

Do młodzieży

"Gdzie w świadomości osoby ludzkiej umiera Bóg, nieuchronnie następuje śmierć człowieka – obrazu Boga".

"Nie lękajcie się waszej młodości i waszych głębokich pragnień szczęścia, prawdy, piękna i trwałej miłości!"

"Musicie od siebie wymagać, choćby inni od was nie wymagali"

„W was jest nadzieja, ponieważ wy należycie do przyszłości, a zarazem przyszłość do was należy”.

"Młodość sama w sobie jest wielkim bogactwem każdego chłopca i każdej dziewczyny".

"Miłość bowiem to nie tylko uczucie; to akt woli, który polega na stałym wyborze dobra innych ponad dobro własne: <Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich> (J 15, 13)".

"Pamiętajcie, że kto miłuje Boga ze wszystkich sił i oddaje Mu swoje najlepsze zamiary, niczego nie traci, przeciwnie, wszystko zyskuje".

”Drodzy chłopcy i dziewczęta, podążajcie z entuzjazmem swych młodych serc za Chrystusem. Tylko On może uciszyć lęk człowieka. Patrzcie na Jezusa głębią waszych serc i umysłów! On jest waszym nieodłącznym przyjacielem".

”Słuchajcie Jezusa, idźcie za Jego słowem i zaufajcie Mu. Uczcie się mówić: „tak” Chrystusowi w każdej okoliczności waszego życia".

Ojciec Święty Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku. Na uroczystościach pogrzebowych wierni wołali: "santo subito" tzn., święty natychmiast. 1 maja 2011 roku papież Benedykt XVI beatyfikował Jana Pawła II, a 27 kwietnia 2014 roku w Niedzielę Bożego Miłosierdzia papież Franciszek ogłosił Jana Pawła II świętym Kościoła Katolickiego.

Santo subito

Góral, piłka, kremówka i przesłanie

Euismod tincidunt ut laoreet

Rok Jana Pawła II

Sejm ustanowił rok 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II, ponieważ 18 maja 2020 r. będziemy obchodzić stulecie urodzin Karola Wojtyły, Ojca Świętego Jana Pawła II, naszego wielkiego rodaka.

Zamiast podsumowania

Na zakończenie zaśpiewajmy ulubioną piosenkę św. Jana Pawła II.

Modlitwa

Dziękujemy

Zapraszamy na kolejną katechezę

diec. sandomierska