Want to make creations as awesome as this one?

No description

Transcript

Cykl lekcji poświęcony lekturze pt. "Oskar i pani Róża"

Przygotowała: Anna Stasiak

Cykl lekcji

TEMAT

TEMAT

TEMAT

SPEKTAKL + TEKST LEKTURY

2

3

1

!

TEMAT

4

O czym pisał w listach do Pana Boga mały Oskar?

"Oskar i pani Róża" - opowieść o życiu i umieraniu.

Oskar i przyjaciele.

Życie jest cudem.

Klikaj w numer tematu, który masz danego dnia opracować

OBEJRZYJ

Spektakl telewizji powstał w 2005 roku, a wyreżyserował go Marek Piwowski

TEKST LEKTURY

Back

D

TEMAT: "Oskar i pani Róża" - opowieść o życiu i umieraniu.

Lekcja 1

B

C

A

LIST PRYWATNY

Wyraź swoje wrażenia czytelnicze - jak Oskar - w liście. Adresatem Twojego listu uczyń autora książki Erica - Emmanuela Schmitta.

+info

ÉRIC-EMMANUEL SCHMITT (ur. 1960) – francusko-belgijski prozaik i dramaturg, a także reżyser teatralny i filmowy. Autor ponad 20 powieści i zbiorów opowiadań oraz około 30 sztuk teatralnych. Jeden z najczęściej tłumaczonych pisarzy na świecie – jego książki ukazały się już w ponad 50 krajach, a w wielu z nich otrzymał nagrody literackie (w Polsce w 2014 roku).Schmitt – starannie wykształcony doktor filozofii – porzucił pracę wykładowcy, gdy odniósł pierwszy wielki sukces jako autor sztuk scenicznych. W świecie jest dziś bardziej znany właśnie jako autor dramatów niż powieściopisarz. Niektóre swoje sztuki sam reżyserował, podobnie jak adaptację filmową swej najsłynniejszej książki Oskar i pani Róża. Inne popularne na całym świecie powieści i opowiadania Schmitta to m.in. Małe zbrodnie małżeńskie, Moje życie z Mozartem, Ulisses z Bagdadu, Pan Ibrahim i kwiaty Koranu, Marzycielka z Ostendy. Pisarz jest też muzykiem amatorem i uwielbia Mozarta, którego dzieła operowe tłumaczył na francuski. Dał się również poznać jako komentator sportowy podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku. Pisanie książek porównuje do… porodu i twierdzi, że w świat swych opowieści wchodzi poprzez sen. Podobnie zresztą te światy opuszcza…

PROBLEMATYKA opowieści

TEMAT opowieści

wartość życia, przyjaźń, stosunki między rodzicami a dziećmi, cierpienie towarzyszące umieraniu, śmierć dziecka, przemijanie, stosunek człowieka do Boga

opowieść o ostatnich dwunastu dniach życia Oskara chorego na białaczkę

*

OBEJRZYJ

wypowiedź pisarza na temat książki "Oskar i pani Róża". Zanotuj ważne Twoim zdaniem informacje

PROBLEMATYKA opowieści

TEMAT opowieści

wartość życia, przyjaźń, stosunki między rodzicami a dziećmi, cierpienie towarzyszące umieraniu, śmierć dziecka, przemijanie, stosunek człowieka do Boga

opowieść o ostatnich dwunastu dniach życia Oskara chorego na białaczkę

*

Po obejrzeniu nagrania uzupełnij notatkę dotyczącą problematyki "Oskara i pani Róży" o kwestie, których wcześniej nie wymieniłam, a które pisarz wskazał w swojej wypowiedzi.

+

apetyt na życie, postawy wobec cierpienia, antidotum na lęk, znaczenie wyobraźni, siła opowiadanych historii, potrzeba radości

ZASTANÓW SIĘ NAD WYPOWIEDZIĄ AUTORA

Dlaczego autor był przekonany, że nikt nie będzie chciał czytać jego książki?

Kto zainspirował Schmitta do stworzenia postaci cioci Róży?

Kim są we Francji "panie Róże"?

Którego z bohaterów pisarz szczególnie podziwia?

Co łączy tę książkę z osobistymi doświadczeniami Schmitta z dzieciństwa?

Na dziś to już wszystko. Dziękuję Ci za udział w lekcji!

Back

Ponieważ poruszała temat tabu, jakim jest choroba i śmierć dziecka.

Przyjaciółka pisarza, starsza pani, która straciła czterdziestoletniego syna. Przed śmiercią poprosił on matkę, o stworzenie hospicjów dla ludzi chorych, ale przyjaciele przekonali ją, by zamiast tego zajęła się chorymi dziećmi.

To ochotniczki odwiedzające szpitale, by nieść radość życia chorym dzieciom. Noszą różowe koszule, co odróżnia je od ubranych na biało lekarzy.

Oskara.

Jako dziecko pisarz często odwiedzał szpitale dziecięce i ośrodki dla dzieci niepełnosprawnych. Miał przyjaciół wśród pacjentów. Jego ojciec, który był kinezyterapeutą, zabierał go co czwartek i co sobota ze sobą do pracy.

H

TEMAT: O czym pisał w listach do Pana Boga mały Oskar?

Lekcja 2

F

G

E

WYJAŚNIJ

dlaczego Oskar sam siebie nazywa "niemile widzianym pacjentem"?

PRZYPOMNIJ

dlaczego Oskar pisze listy do Pana Boga?

Przeszczep szpiku nie przyniósł rezultatu, chłopiec nie wracał do zdrowia, jego stan wciąż się pogarszał. Oskar widział zmartwienie doktora Düsseldorfa i uznał, że jego przypadek zaprzecza skuteczności medycyny, dlatego nie jest mile widzianym pacjentem.

Była to propozycja pani Róży, która chciała, by chłopiec świadomie przeżywał swą chorobę, by uporządkował swoje przeżycia i emocje.

ZASTANÓW SIĘ

w jaki sposób Oskar zwraca się do Pana Boga?

WSKAŻ

użyte wtekście kolokwializmy

USTAL

jaką funkcję pełnią

Bóg jest kimś tajemniczym, chłopiec nawet zastanawia się, czy w ogóle istnieje. Oskar traktuje Boga bardzo bezpośrednio, rozmawia z nim językiem potocznym, bez lęku, zawstydzenia. Bóg jest dla niego kimś, kto wszystko wie, wszystko umie, potrafi zrobić.

odchyłka, jajo (w znaczeniu głupstwo), lipa (w znaczeniu nieprawda), dupa blada, cholernie, objechać (w znaczeniu nakrzyczeć na kogoś), kumpelka

Wyrazy te urealniają tekst, przedstawiona sytuacja staje się wiarygodna; wypowiedź bohatera odzwierciadla jego sposób myślenia, charakteryzuje go.

Przypomnij, jaką zabawę zaproponowała pani Róża Oskarowi

Jeśli nie możesz wydrukować karty pracy, przepisz ją

W karcie pracy zapisz, co wydarzyło się wżyciu chłopca przez kolejne dni

Jak myślisz, w jaki sposób propozycja pani Róży pomogła Oskarowi wjego ostatnich dniach życia?

Od 19 grudnia, czyli przez ostatnie dwanaście dni roku, chłopiec miał traktować każdy dzień jak dziesięć lat swego życia; Oskar miał bacznie obserwować swoje życie przez te dwanaście dni.

Umożliwiła chłopcu pogodzenie się ze śmiercią; pozwoliła doświadczyć tego, na co ze względu na chorobę Oskarowi zabraknie czasu; sprawiła,że chłopiec stał się dojrzalszy.

PRACA DOMOWA

Napisz – w imieniu Oskara - odpowiedź na ostatni list cioci Róży.

Na dziś to już wszystko. Dziękuję Ci za udział w lekcji!

Back

H

TEMAT: Oskar i przyjaciele.

Lekcja 3

F

G

E

OBEJRZYJ

trailer filmu opartego na utworze Érica-Emmanuela Schmitta i w jego reżyserii z 2009 roku Czy tak wyobrażałeś sobie bohaterów?

Przyjaciele Oskara

„[…] są koledzy, na których zawsze można liczyć, tacy jak Bekon, Einstein czy Pop Corn”

Wymień przyjaciół i kolegów bohatera i zgromadź informacje o nich oraz o tym, jakie mieli znaczenie w życiu Oskara

ciocia Róża

Peggy Blue

Pop Corn

Bekon

Brigitte

Einstein

Sandrine

Ciocia Róża – najstarsza z pań w różowych fartuchach (wolontariuszek); ma piękny dom, syna, który jest weterynarzem i leczył słonie w Kongo; zdarza jej się przeklinać; dużo opowiada o swojej karierze zapaśniczki i o pokonanych przeciwniczkach; ogląda w TV walki zapaśnicze; jako jedyna mówi Oskarowi, że umrze; proponuje mu, by pisał listy do Boga; zwykle uśmiechnięta; uczy Oskara, że „zawsze jest gdzieś jakiś worek mąki” (zawsze jest wyjście z trudnej sytuacji); dostaje specjalne pozwolenie na odwiedzanie chłopca przez 12 dni (wolontariusze mogą przychodzić tylko dwa razy w tygodniu); opowiada mu legendę o dwunastu proroczych dniach; pomaga mu w relacjach z rodzicami oraz z Peggy Blue; pozwala spędzić u siebie Boże Narodzenie; daje w prezencje figurkę Maryi oraz różę jerychońską; pisze ostatni list do Boga.

Peggy Blue – „niebieska dziewczynka” (ma błękitną skórę z powodu choroby krwi); mało mówi („Jest wokół niej wielka cisza i mnóstwo światła, człowiek ma wrażenie, że wchodzi do kaplicy”); dużo się uśmiecha; pachnie orzechami laskowymi i ma gładką skórę; kocha Oskara i zgadza się, aby to on (nie zaś Pop Corn) bronił jej przed duchami; zostaje poddana operacji – z powodzeniem (staje się „różowa”); Oskar zaprzyjaźnia się z jej rodzicami; Peggy Blue pasjonuje się chorobami – razem z Oskarem czyta słownik medyczny; kilka dni przed jego śmiercią opuszcza szpital.

Pop Corn – dziewięcioletni chłopiec leczący się z otyłości (waży 98 kg); chodzi ubrany w amerykańską koszulkę do gry w polo; ciągle jest głodny – Oskar i jego koledzy nie wierzą, że kiedyś przestanie być gruby i dokarmiają go słodyczami; umie otwierać zamki (wychowywał się na biednym osiedlu); pomaga Oskarowi w ucieczce – włamuje się do samochodu cioci Róży.

Bekon – naprawdę ma na imię Yves; nazywają go tak, bo jest poparzony; nocami krzyczy, jęczy i wije się z bólu; pomaga Oskarowi w ucieczce.

Brigitte – dziewczynka chora na zespół Downa; bardzo uczuciowa; Oskar – na złość Peggy Blue – pozwala jej się całować.

Einstein – ma dwa razy większą głowę od innych, stąd przezwisko (cierpi na wodogłowie); gra w szachy z Oskarem; pomaga mu w ucieczce.

Sandrine– nazywana „Chinką”, bo nosi perukę z czarnych, błyszczących włosów z grzywką (choruje na białaczkę i nie ma włosów); Oskar całuje się z nią – po raz pierwszy w życiu „naprawdę”.

AFORYZMY O PRZYJAŹNI

Wskaż aforyzmy, które można odnieść do przyjaciół Oskara

Jak poszczególni bohaterowie wpłynęli na życie chłopca?

PRACA DOMOWA Napisz wypracowanie rozwijające myśl zawartą w jednym z aforyzmów o przyjaźni.

Na dziś to już wszystko. Dziękuję Ci za udział w lekcji!

Back

Prawdziwym przyjacielem jest ten, dzięki któremu staję się lepszy.Jan Paweł II

Złoto sprawdzamy w ogniu, przyjaźń w nieszczęściu. Isokrates

Przyjaciel to osoba, z którą mogę być szczery. Przed nim mogę głośno myśleć. Ralph Waldo Emerson

Po to właśnie są najlepsi przyjaciele. Tak właśnie postępują. Pilnują, żebyś nie spadł w przepaść. Lauren Oliver

Prawdziwy przyjaciel nie potrafi użalać się nad tobą.Jodi Picoult

Dobrze jest i pokrzepiająco – mieć przyjaciół z ducha. Bruno Schulz

Prawdziwa przyjaźń to doskonała harmonia tego, co ludzkie, z tym, co boskie. Cyceron

O

TEMAT: Życie jest cudem.

Lekcja 4

M

N

Ł

Obejrzyj wykonanie ulubionego utworu Oskara – tańca śnieżynek z baletu "Dziadek do orzechów" Piotra CzajkowskiegoScharakteryzuj nastrój widowiska, a także opowiedz o swoich wrażeniach związanych z utworem

Według psychologów proces przygotowywania się do śmierci jest długotrwały i trudny

1. faza wyparcia informacji o swoim stanie zdrowia, zaprzeczenia, szoku

2. faza gniewu, złości, buntu

3. faza smutku

4. faza akceptacji, pogodzenia się z umieraniem

Człowiek śmiertelnie chory przeżywa wiele różnorakich uczuć, pogrupowanych przez naukowców w określone fazy, w których dominują konkretne emocje. Fazy te mogą się ze sobą przeplatać. Są to:

Wskaż wydarzenia, słowa, które odzwierciedlają wszystkie te emocje przeżywane przez Oskara

Dzięki pomocy cioci Róży Oskar godzi się ze śmiercią i dostrzega niezwykłość życia

2.Faza gniewu – np. złość na rodziców, ucieczka do cioci Róży.

1. Faza zaprzeczenia – np. sytuacja, w której Oskar, usłyszawszy rozmowę lekarza z rodzicami, chowa się w schowku na narzędzia.

3.Faza smutku – np. słowa Oskara: Wcześniej nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo potrzebuję pomocy. Wcześniej nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo jestem chory. Zrozumiałem to dopiero, kiedy pomyślałem, że więcej nie zobaczę cioci Róży, i teraz to wszystko wypływało ze mnie łzami, które paliły mi policzki.

4. Faza akceptacji – np. rozmowy z ciocią Różą, pojednanie z rodzicami, słowa skierowane do doktora Düsseldorfa: To nie pana wina, że musi pan oznajmiać ludziom złe nowiny, choroby o łacińskich nazwach i to, że nie ma ratunku. Niech pan sobie odpuści. Niech pan się wyluzuje. Nie jest pan Panem Bogiem. To nie pan rozkazuje naturze. Pan tylko stara się naprawiać.

1

Przeczytaj uważnie słowa cioci Róży kierowane do Oskara. Przypomnij sobie, w jakiej sytuacji zostają one wypowiedziane. Postaraj się sformułować w postaci sentencji (aforyzmu) wyrażoną tam mądrość dotyczącą ludzkiego życia.

Podziel się z nim [z Bogiem] swoimi myślami. Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz.

Człowiek nie powinien dusić w sobie emocji – należy się dzielić zarówno radością, jak i cierpieniem.

2

Ty, Oskarku, masz drobne kości i niezbyt dużo mięśni, to fakt, ale urok to nie tylko sylwetka i mięśnie, to także zalety serca. A tych masz w sobie pełno.

Najważniejsze jest nie to, jak człowiek wygląda, ale to, co w sobie nosi.

3

Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe – Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera. […] Jeśli wbijają ci gwoździe w nadgarstki i stopy, nie masz innego wyjścia, musisz odczuwać ból. Znosisz go. Natomiast myśl o śmierci nie musi powodować bólu. Nie wiesz, czym jest. Wszystko zależy od ciebie.

Śmierć jest tym dla człowieka, czym człowiek ją uczyni: smutkiem albo radością.

4

Ludzie boją się umierać, bo odczuwają lęk przed nieznanym. Ale właśnie, co to jest nieznane? Proponuję ci, Oskarze, żebyś się nie bał, żebyś był ufny. Spójrz na twarz Pana Boga na krzyżu: znosi cierpienie fizyczne, ale nie cierpi duchowo, bo ufa. I nawet gwoździe już mu tak nie doskwierają. Powtarza sobie: boli mnie, ale nie ma w tym nic złego. To są korzyści, które przynosi wiara. I to właśnie chciałam ci pokazać.

Jeśli człowiek wierzy, że istnieje coś więcej niż tylko ten świat, łatwiej jest mu znosić swój los.

5

– Czemu twój Pan Bóg, ciociu, pozwala, żeby istnieli tacy ludzie jak Peggy i ja? – Całe szczęście, że powołuje was do życia, Oskarku, bo bez was świat nie byłby taki piękny.

Ludzie, którzy cierpią, stają się dla innych nauczycielami miłości.

6

– Co masz im do zarzucenia? – Boją się mnie. Boją się ze mną rozmawiać. A im bardziej się boją, tym bardziej mam wrażenie, że jestem potworem. Dlaczego ich tak przerażam? Jestem aż taki brzydki? Śmierdzę? Kompletnie zidiociałem? – Nie boją się ciebie, Oskarze. Boją się choroby. – Choroba jest częścią mnie. Nie muszą zachowywać się inaczej, dlatego że jestem chory, chyba że mogą kochać tylko zdrowego Oskara? – Kochają cię, Oskarze. Powiedzieli mi to. – Rozmawiasz z nimi? – Tak. Są bardzo zazdrośni o to, że się tak dobrze rozumiemy. To znaczy może nie zazdrośni. Smutni. Smutni, że im się nie udaje. […] Wiesz, Oskarze, umrzesz któregoś dnia. Ale twoi rodzice także umrą. […] Tak. Oni też kiedyś umrą. Samotnie. Ze strasznymi wyrzutami sumienia, że nie udało im się pogodzić ze swoim jedynym dzieckiem, Oskarem, którego bardzo kochali. […] Pomyśl o nich, Oskarze. Zrozumiałeś, że umrzesz, bo jesteś inteligentnym chłopcem. Nie zrozumiałeś jednak, że nie ty jeden. Wszyscy kiedyś umrzemy. Twoi rodzice. Ja. – Tak. Ale ja pierwszy. – To prawda. Ty pierwszy. Ale czy z tego powodu wszystko ci wolno? Czy wolno ci zapominać o innych?

Człowiek w żadnej sytuacji nie powinien zapominać o tym, że inni ludzie też mają swoje uczucia.

7

– Najciekawsze pytania wciąż pozostają pytaniami. Kryją w sobie tajemnicę. Do każdej odpowiedzi trzeba dodać „być może”. Tylko na nieciekawe pytania można udzielić ostatecznych odpowiedzi. – Chcesz powiedzieć, że dla „Życia” nie ma rozwiązania? – Chcę powiedzieć, że dla „Życia” jest kilka rozwiązań, a więc nie ma żadnego. – A ja myślę, ciociu, że dla życia nie ma innego rozwiązania niż żyć.

Życie człowieka jest tajemnicą.

Przeczytaj słowa Oskara z jego przedostatniego listu, świadczące o tym, że chłopiec zrozumiał, czym jest życie i czym jest śmierć. Wyjaśnij wypowiedź bohatera.

Próbowałem tłumaczyć rodzicom, że życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć. Ja, który mam sto lat, dobrze wiem, o czym mówię. Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie. Musi być wyrafinowany, stać się po trosze artystą. Byle kretyn może cieszyć się życiem w wieku dziesięciu, dwudziestu lat, ale kiedy człowiek ma sto lat, kiedy już nie może się ruszać, musi uruchomić swoją inteligencję. Nie wiem, czy ich na pewno przekonałem. Odwiedź ich. Dokończ dzieła.

Praca domowa:Jak rozumiesz słowa Oskara, że trzeba stać się po trosze artystą, żeby docenić życie?

P

R

S

T

Anna Stasiak

Dziękuję za uwagę!