Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

Świetlica szkolna

w Błażowej

Majowe święta

Propozycja dla Ciebie

Historia Polski

1 maja

2 maja

3 maja

Historia Polski

Polak Mały - film o polskich symbolach

majowe święta

Nasz kraj - nasza ojczyzna

Piosenka małego patrioty

Święto Pracy, czyli Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy, jest obchodzony od 1890 roku. Upamiętnia on majowe demonstracje i śmierć robotników w Chicago w 1886 r. Protestowali przeciwko zwolnieniom, domagali się 8-godzinnego dnia pracy.

Fot. domena publiczna / Oficjalny pochód pierwszomajowy we Wrocławiu w 1982 roku

Święto ogłosiła II Międzynarodówka, czyli stowarzyszenie partii socjalistycznych. Polskę reprezentowali w niej twórcy Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), m. in. Józef Piłsudski, a także Ignacy Mościcki, późniejszy prezydent II RP.

W czasie zaborów, Święto Pracy, poza socjalnym, miało także niepodległościowy charakter, tak jak organizująca ją PPS. Wśród organizatorów był również komunizujący II Proletariat i żydowski Bund.

Pierwszy rząd II RP premiera Jędrzeja Moraczewskiego (PPS) jako pierwszy w Europie spełnił w 1918 r. postulat 8-godzinnego dnia pracy. W 1927 r. drogi PPS i Marszałka Józefa Piłsudskiego rozeszły się ostatecznie, zaś obchody 1 Maja stały się również okazją do krytyki autorytarnych rządów sanacji.

Po II wojnie światowej zależna od ZSSR Polska Zjednoczona Partia Robotnicza zawłaszczyła święto. We wszystkich miastach w Polsce pracownicy, studenci, uczniowie obowiązkowo defilowali przed trybunami wypełnionymi przez aparatczyków. Obecność na pochodach była sprawdzianem lojalności wobec władzy – w zakładach pracy, na studiach i w szkołach. W mediach transmitowano pochody, w tym moskiewski.

A jednak w Szczecinie w 1971 r. część uczestników na znak żałoby po ofiarach Grudnia ’70 – przypięła do ubrań i sztandarów czarne wstążki, a jeden z robotników wzniósł przed trybuną rękę w czarnej rękawicy.

Po powstaniu NSZZ „Solidarność” w 1980 r. – 1 Maja najczęściej bojkotowano. Urządzano nabożeństwa, związane z katolickim świętem Józefa Robotnika, patrona ludzi pracy.

Największe niezależne pochody odbywały się w stanie wojennym w 1982 i 1983 r. w Gdańsku, Krakowie i Warszawie. Były antykomunistycznymi kontrmanifestacjami, także „Solidarności Walczącej” Kornela Morawieckiego, ojca dzisiejszego premiera.

Kontynuowano je 3 maja, w dniu uchwalenia konstytucji 1791 r. Uczestnicy byli bici przez milicję i SB, kierowano ich sprawy na kolegia. Były ofiary śmiertelne.

W 1986 r., po wybuchu atomowej elektrowni w Czarnobylu, „Solidarność” zniechęcała do udziału w oficjalnych pochodach.

Dopiero w 1989 r., po obradach Okrągłego Stołu, solidarnościowy pochód odbył się bez zakłóceń. Stał się okazją do prezentacji kandydatów do „sejmu kontraktowego”, części opozycji skupionej w Obywatelskim Klubie przy przewodniczącym „Solidarności” Lechu Wałęsie.

Obecnie 1 Maja jest dniem wolnym od pracy, a wielu Polaków traktuje go jako część „długiego weekendu”.

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej – 2 maja


Obchodzimy dziś – 2 maja – Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dzień Polonii i Polaków za Granicą. Polskie barwy narodowe wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. „Biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski oraz bieli pogoni – rycerza galopującego na koniu – będącego herbem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych” (Niezależna.pl).

Barwy czerwone uznano za narodowe 3 maja 1792 r. – w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji, zaś polska flaga ustanowiona została dopiero w 1919 r. Funkcjonuje również drugi, równoprawny wariant flagi, która na białym pasie ma umieszczonego centralnie Orła Białego jako herb Rzeczypospolitej. Takie flagi podnosi się jako bandery m.in. w placówkach dyplomatycznych, na lotniskach cywilnych i statkach. Dopuszczone jest także wieszanie flagi państwowej w formie pionowej wstęgi, banneru i kokardy.

W czasie II wojny światowej nad polskimi okrętami powiewały biało-czerwone bandery, a na skrzydłach samolotów widniały biało-czerwone szachownice. 2 maja 1945 r. polscy żołnierze zdobywający stolicę hitlerowskich Niemiec zawiesili biało-czerwoną flagę na budynku Reichstagu oraz na Kolumnie Zwycięstwa. W okresie komunistycznym flagi należało zdejmować w dniu 2 maja, ponieważ władze zakazywały obchodzenia przypadającej dzień później rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja.

Po roku 2000 powszechne stało się noszenie w tym dniu biało-czerwonej kokardy narodowej, który to zwyczaj spopularyzował prezydent RP Lech Kaczyński. Jest on kontynuowany przez jego następców – Bronisława Komorowskiego i Andrzeja Dudę.

Dzień Flagi jest obchodzony na mocy nowelizacji ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, uchwalonej przez Sejm 20 lutego 2004 r.

Na terenie Polski flaga państwowa ma zawsze pierwszeństwo przed wszystkimi innymi flagami. Święto flagi obchodzone jest również w innych krajach, m.in. w USA, Argentynie, Meksyku, Chinach, Turkmenistanie, Litwie, Ukrainie i Finlandii.

Jan Matejko "Konstytucja 3 maja 1791 rok"

Dziękuję!