Want to make creations as awesome as this one?

Transcript

Obraz szlachtyw "Panu Tadeuszu"

Autor:Irmina Zarska - Rysunkowy jezyk polski

"Pan Tadeusz" to panoramiczny obraz szlachty polskiej z początków XIX wieku.

Szlachta jest głównym bohaterem dzieła.

Autor przybliżył zwyczaje szlachty, przedstawił jej wady i zalety.

Informacje na temat szlachty

stan szlachecki jest rozwarstwiony, wewnętrznie zróżnicowany,

ważnym elementem życia szlachty są zwyczaje,

świat szlachecki w opisanym kształcie odchodzi już w niepamięć.

Ważnym elementem życia szlachty są jej zwyczaje, przekazywane z pokolenia na pokolenie, stanowiące znak przywiązania do tradycji. Przybliżane są zasady obowiązujące podczas posiłków, ukazana jest staropolska gościnność, kultura wypowiedzi, zwyczaje takie jak: polowania, grzybobrania, sejmiki szlacheckie, spotkania w karczmie.

W utworze wielokrotnie pojawia się epitet "ostatni". Pojawiają się więc "ostatni zajazd", „ostatni Klucznik”, „ostatni Wojski” czy Podkomorzy „ostatni, co tak poloneza wodzi”.Szlachta nie znika z dnia na dzień, ale zmienia się jej znaczenie (władza jest przejmowana przez urzędników obcych mocarstw). Nowe pokolenie musi być już inne, dostosować się do nadchodzących zmian.Utwór został napisany po to, by ocalić (choć w pamięci) świat szlachecki, odchodzący już w przeszłość.

Obraz szlachty jest bardzo zróżnicowany – występują tu przedstawiciele: arystokracji (Hrabia), zamożnego ziemiaństwa (Soplicowie), szlachty sprawującej urzędy (Rejtan, Asesor, Gerwazy) i szlachty zaściankowej (zaścianek Dobrzyńskich).

Wady szlachty

warcholstwo

Warcholstwo - tendencja do wywoływania kłótni, np.wywołanie bójki przez Gerwazego w czasie uczty na zamku.

pieniactwo

Pieniactwo to częste wytaczanie spraw sądowych, zwłaszcza z błahego powodu, chorobliwa skłonność do dochodzenia rzeczywistych lub urojonych krzywd,np. proces Horeszków i Sopliców o zamek.

bezmyślność

np. brak zastanowienia nad możliwymi skutkami zajazdu

przedkładanie własnego interesu ponad dobro ogólne

np. zabicie Stolnika w chwili, kiedy broni się on przed atakiem Moskali, przyjęcie majątku Horeszki z rąk znienawidzonego zaborcy przez Sędziego

uleganie modzie

np. tendencja Hrabiego i Telimeny do zachwalania wszystkiego, co zagraniczne

pijaństwo

np. upicie się szlachty po dokonaniu zajazdu na dwór Sopliców

duma

np. niepoproszenie Jacka Soplicy o rękę Ewy z powodu dumy

łamanie prawa

np. dochodzenie swoich praw (niezależnie od tego, czy te prawa są słuszne czy też wyimaginowane) na drodze zajazdu, próby przekupstwa

Zalety szlachty

przywiązanie do tradycji

np. przywiązanie do staropolskiego stroju i herbu, kultywowanie tradycyjnych zwyczajów (grzybobranie, uczty)

patriotyzm

np. gotowość do walki za ojczyznę, udział w działaniach Legionów Polskich, organizacja powstania na Litwie

solidarnośćw momencie zagrożenia

np. zjednoczenie pokłóconej szlachty w momencie walki z Moskalami

odwaga

np. gotowość do walki z Moskalami, do wstąpienia do Legionów

przedkładanie dobra ogółu nad swoje własne

np. dołączenie Tadeusza do Legionów m.in. w celu ratowania innych uczestników walki z Moskalami

Ocena szlachty

Mickiewicz idealizuje szlachtę, ukazując Soplicowo jako szlachecki raj, ostoję polskości.

Autor nie pomija wad szlachty, które doprowadziły do upadku państwa polskiego. Przedstawia je jednak z humorem i przymrużeniem oka.

"Pan Tadeusz" przesycony jest optymizmem - pokazuje, że szlachta potrafi się zjednoczyć, pomimo wad przeważają u niej pozytywne cechy, które dająnadziejęna odzyskanie niepodległości.

"Jedna już tylko kraina taka,W której jest trochę szczęścia dla Polaka:Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanieŚwięty i czysty jak pierwsze kochanie (...)".

"Bo szlachta polska, chociaż niezmiernie kłótliwaI porywcza do bitew, przecież nie jest mściwa".

"Polak, chociaż stąd między narodami słynny,Że bardziej niźli życie kocha kraj rodzinny,Gotów zawżdy rzucić go, puścić się w kraj świata,W nędzy i poniewierce przeżyć długie lata,Walcząc z ludźmi i z losem, póki mu śród burzyPrzyświeca ta nadzieja, że Ojczyźnie służy".

"Kropiciel, stanowisko zająwszy w oborze,Jednego wołu i dwa cielce w łby zakropił,A Brzytewka im szablę w gardzielach utopił.Szydełko równie czynnie używał swej szpadki,Kabany i prosięta koląc pod łopatki.(...)Wpada w kotuch Konewka, jedne ptaszki zdusza,A drugie żywcem wiąże do pasa kontusza".

Dziękuję za uwagęi zapraszam na moją stronę po więcej inspiracji :)