Want to make creations as awesome as this one?

No description

More creations to inspire you

Transcript

subtitle here

Święta wielkanocne to wyjątkowy czas, kiedy symboliczne obrzędy religijne, tradycja ludowa i świat przyrody splatają się w jedno. Chrześcijanie świętują zwycięstwo Pana Jezusa nad śmiercią, przyroda budzi się do życia po zimie, a tradycje ludowe zarówno upamiętniają wydarzenia sprzed ponad 2000 lat, jak i podkreślają naturalne przemiany w przyrodzie - wiosna rozpoczyna nowy cykl życia, siewu, zbierania plonów i cieszenia się nimi.Warto wraz z dziećmi obserwować te przemiany, poznawaćtradycje i zwyczaje, a rozmawiając o ich znaczeniu zwrócić uwagę na ten naturalny rytm życia, któremu wszyscy podlegamy, odzwierciedlany i podkreślany przez niektóre z naszych zwyczajów i tradycji.Ważne momenty i wybrane zwyczajeKarnawał i ostatki – od dawna ludzie między świętem 3 króli a Środą Popielcową bawili się, jedli i tańczyli – później, w okresie Wielkiego Postu, nie było o tym mowy! Post był bardzo surowo przestrzegany. Dlatego podczas ostatków popularny był zwyczaj wnoszenia między bawiących się szkieletu śledzia – miało to oznaczać zakończenie zabawy i przypomnieć o nadchodzących dniach, kiedy jedzono dość biednie.Środa popielcowa – zaczynamy się czas pokuty, przygotowania do świąt. Posypanie głowy popiołem przypomina, że jesteśmy śmiertelni i odwiedzamy ten świat tylko “na chwilę”, dlatego powinniśmy starać się żyć jak najlepiej. Słyszymy wtedy słowa “Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię”.Wielki Post – dawniej obchodzony bardzo surowo. Nie było mowy o zabawach, muzykowaniu czy tłustym jedzeniu. Na Wielki Post nawet organy w Kościele milkły, jak współcześnie w Wielki Piątek. Nie było też dzwonków, słychać było kołatki. W tym czasie ludzie więcej się modlili, pomagali ubogim i przygotowywali się do Świąt, zarówno duchowo jak i praktycznie – np. sprzątając obejście i przygotowując ozdoby świąteczne. Warto wiedzieć, że Wielki Post pokrywa się w czasie z tzw. przednówkiem – w gospodarstwach zapasy zimowe powoli się kończyły, a na polach często leżał jeszcze śnieg, nie było nowych zbiorów. Konieczne było zatem oszczędzanie jedzenia. Nie jedzono też jajek, ponieważ odkładano je na święta. Post miał zatem wymiar nie tylko religijny, ale też bardzo praktyczny!Śródpoście – to 4ta niedziela Wielkiego Postu. Wtedy na jeden dzień powracała do kościoła i domostw radosna atmosfera. Po pierwsze ma przypominać, że cały Wielki Post, który był dawniej trudny i bardzo poważnie traktowany, służy oczekiwaniu na bardzo radosne wydarzenie, Zmartwychwstanie! Dlatego w tę niedzielę śpiewa się pełne nadziei pieśni, słychać dzwony i muzykę. Ciekawym zwyczajem było wielkie hałasowanie na polach i łąkach, dzieci z grzechotkami, kołatkami i innymi hałasującymi instrumentami biegły budzić przyrodę, żeby na święta i na wiosnę wszystko się zazieleniło i zaczęło kwitnąć.Niedziela Palmowa – upamiętnia wjazd Jezusa do Jerozolimy. Tradycyjnie palmy robiono z tych roślin, które rosły nad rzeką – bo płynąca w nich woda dawała roślinom zieleń i życie, te rośliny odradzały się po zimie najszybciej. Była to m.in. wierzba i trawy oraz trzciny nadrzeczne.Uplecionymi i poświęconymi palemkami po mszy w Niedzielę Palmową lekko się okładano nawzajem, mówiąc:“Nie ja biję, palma bije, za tydzień wielki dzień, na 6 noc – Wielkanoc”. Miało to przypomnieć o zbliżających się świętach i przynieść szczęście. Palemkami klepano też zwierzęta, by były zdrowe przez cały rok. Palmy zatknięte w domu, np. za obraz, miały chronić przed gromami w czasie burzy, a wszystkich domowników – przed złymi mocami, chorobami i nieszczęściem.Wielki Czwartek -chłopcy wiejscy wyganiali Wielki Post, hałasując kołatkami (dzwony kościelne milczały aż do Niedzieli Wielkanocnej). Dzieci robiły dobry uczynek i przy okazji świetnie się bawiły. W Kościele księża praktykują w ten dzień obrzęd polewania stóp dwunastu mężczyznom, na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy Chrystusa z apostołami.Wielki Piątek - to dzień wyciszenia. W Kościele nie ma mszy świętej (to jedyny taki dzień w roku), natomiast gromadzą się tam wierni, którzy modlą się w ważnych dla siebie intencjach. W niemal każdym polskim kościele jest nocne czuwanie przy grobie Jezusa, którego pilnują strażnicy (strażacy, harcerze, żołnierze). Dawniej piątkowe modlitwy były bardziej widowiskowe. Pojawiały się procesje grzeszników odzianych w worki żałobne, którzy kładli się krzyżem na podłodze i przepraszali za swoje grzechy.Wielka Sobota - Wigilia Wielkanocy. Podczas nabożeństwa w tym dniu święci się ogień, wodę i ciernie. Ogień symbolicznie spala to, co stare, woda daje życie. Dawniej wodą spryskiwano dom, by rok był spokojny. Podsycano ogień i wrzucano do niego leszczyny. Popiół rozrzucano w dniu pierwszej orki, co miało zapewnić szczęście i dostatek. Dziś ogień pełni inną rolę, służy do odpalenia paschału, czyli wielkiej świecy, która pali się aż do końca świąt Wielkiej Nocy. Paschał stoi tuż przy ołtarzu. Sobota to również dzień święcenia pokarmów. Zgodnie z tradycją święconka powinna zostać przygotowana już w Wielki Piątek.Do koszyczka wkładamy:baranka – symbol zmartwychwstałego Chrystusa,jajka – symbol rodzącego się życia,chrzan – symbol siły,wędlinę – symbol płodności i dostatku,ser – symbol zdrowia dla zwierząt hodowlanych,sól – symbol oczyszczenia domostwa od złego oraz istota prawdy,ciasto (babka) – symbol wszechstronnych umiejętności.Naturalnie barwiono jeden z ważniejszych symboli świąt Wielkiej Nocy – jajka. Ten symbol rodzącego się życia odnosi się także do Jezusa, który pokonał śmierć.Dawniej wierzono, że pisanki mają magiczną moc, np. mogą uzdrawiać chorych. Nigdy ich nie lekceważono. Dziś o ich mocy przypominamy sobie właśnie podczas Wielkanocy – to przecież jajka są pierwszą potrawą spożywaną w Niedzielę Wielkanocną. Składamy sobie życzenia i dzielimy jajkiem.Wielkanoc -Niedziela Wielkanocna stanowi według kalendarza liturgicznego ostatni dzień Triduum Paschalnego. Rano (o świcie) obchody Zmartwychwstania rozpoczynają się uroczystą procesją z Najświętszym Sakramentem wyniesionym z grobu Pana Jezusa. Najpierw kapłan podnosi ustawiony przy Grobie Pańskim krzyż ozdobiony czerwoną stułą. Jest to znak Jezusa Kapłana, który złożył siebie w ofierze za wszystkich ludzi. Następnie celebrans trzykrotnym śpiewem oznajmia:Zmartwychwstał z grobu Pan, alleluja. Lud za każdym razem odpowiada:Który zawisł na drzewie krzyża, alleluja.Podczas procesji kapłan niesie przed sobą monstrancję z Hostii, natomiast ministranci trzymają krzyż, figurę Jezusa Zmartwychwstałego oraz zapalony paschał. Wszyscy śpiewają pochodzącą z XVII w. pieśńWesoły nam dzień dziś nastał. Tradycyjnie procesja powinna okrążyć kościół trzykrotnie. Kończy się odśpiewaniem hymnuCiebie, Boga, wysławiamy. Po procesji wierni powracają do kościoła na tzw.Mszę św. rezurekcyjną (łac.resurrectiooznacza „zmartwychwstanie”). Tak jak Boże Narodzenie, Wielkanoc ma swoje specjały. Zgodnie z tradycją należy je przygotować właśnie w piątek.Trzeba się spieszyć, ponieważ po sobotnim święceniu nie powinno się już nic sprzątać ani przygotowywać. To czas, kiedy należy duchowo przygotować się na zmartwychwstanie Jezusa.Tradycyjne świąteczne potrawy to:żurek lub barszcz biały,kiełbasa – zwykle biała, na ciepło,szynka wędzona w jałowcowym dymie,ćwikła z chrzanem,pieczone mięso,własnoręcznie wykonana babka,mazurek z artystycznymi dekoracjami,pascha,kołacz,sernik (kiedyś zwany przekładańcem).Według tradycji stół świąteczny powinien być przykryty białym obrusem i udekorowany liśćmi bukszpanu.Na środku stołu stawiamy baranka, np. na łączce z rzeżuchy. Rzeżucha to symbol sił witalnych i rodzącego się życia. W Niedzielę Wielkanocną świętujemy! Wstajemy bardzo wcześnie, by pójść na mszę zwaną rezurekcyjną. Niedziela to najważniejsze święto chrześcijańskie, nazywane dawniej Paschą. Następnie zasiadamy do świątecznego rodzinnego śniadania. Wielkanocna Niedziela to czas przeznaczony na rodzinne biesiadowanie. Dzieci bawią się w poszukiwanie prezentów podrzuconych przez zajączka.Wielkanocny Poniedziałek - (lany poniedziałek, śmigus-dyngus) to czas radości, zabawy, psikusów, na które wszyscy czekali przez cały post. W tym dniu polewamy się wodą. Dawniej śmigus i dyngus były osobnymi zwyczajami – śmigus oznaczał tradycyjne smaganie, czyli uderzanie wierzbowymi gałązkami lub polewanie wodą. Wszystko w formie zabawy – chłopcy smagali dziewczęta po gołych łydkach. Dyngus to inaczej wykup. Chłopcy chodzi od domu do domu i w zamian za życzenia i śpiew domagali się wykupu w postaci pisanek, słodyczy, pieniędzy. Z czasem połączono te zwyczaje i dziś tylko polewamy się wodą. Dawniej chodzono po wsi z kogutem, symbolem sił witalnych i urodzaju. Był mile widzianym gościem w każdym gospodarstwie. Z czasem żywe zwierzęta zastąpiły gliniane, drewniane. W Wielkanocny Poniedziałek święci się pola. Gospodarze wyruszają w procesji na pola. Święcą je palmami nasączonymi wodą. Z tych palm robią krzyżyki i wbijają w ziemię, aby zapewnić sobie dostatek. To okazja do spotkań towarzyskich i rozmów, cieszenia się wspólnie spędzanym czasem i budzącą się do życia przyrodą.źródło: https://dziecisawazne.pl/tradycje-wielkanocne-jak-to-bylo-kiedys/

Świąt rodzinnych, roześmianych,Jaj przepięknie malowanych,Zdrowia szczęścia oraz zgody,w poniedziałek dużo wody...Najserdeczniejsze życzenia z okazji Świąt wielkanocnychżycząbibliotekarzeSzkoły Podstawowej nr 1w Międzyzdrojach