Want to make creations as awesome as this one?

Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz", geneza (inwokacja i epilog)

Transcript

Inwokacja

Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz"

1

3

2

4

5

1

2

3

Epilog

6

Autor: Agnieszka Ptasiewicz

Geneza

Nadawca - Polak, patriota, emigrant tęskniący za ojczyzną [Adam Mickiewicz]

Adresat 2 - Matka Boska

Adresat 1 - Litwa (ojczyzna osoby mówiącej)

Uczucia osoby mówiącej:

tęsknota, nostalgia

miłość do ojczyzny, patriotyzm


PEJZAŻ RODZIMY: pagórki leśne, łąki zielone, błękitny Niemen, pola malowane zbożem, bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, dzięcielina, miedza, na której rosną grusze

Nadawca znalazł się na emigracji w Paryżu ("Pan Tadeusz" powstał w Paryżu w roku 1834).

Emigranci czuli się na obczyźnie nieszczęśliwi - żałują, że opuścili Polskę zamiast walczyć o jej niepodległość, nie są mile widziani w innych krajach, traktuje się ich jak wrogów. Emigranci są smutni, sfrustrowani i skłóceni.

Jedynym pocieszeniem dla emigrantów jest powrót:

  • do "kraju lat dziecinnych" - miejsca świętego, czystego i radosnego, ciasnego i ubogiego, ale własnego,
  • do szczęśliwych oraz beztroskich czasów dzieciństwa i młodości,
  • do bliskich, przyjaciół, sąsiadów, ludzi ceniących właściwe wartości.

Inwokacja (łac. invocatio – wezwanie) – rozbudowana apostrofa otwierająca utwór literacki (zazwyczaj poemat epicki), w której zwykle autor zwraca się do muzy, bóstwa lub duchowego patrona z prośbą o natchnienie, pomoc w tworzeniu dzieła.