Want to make creations as awesome as this one?

utwór Juliusza Słowackiego

Transcript

Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi,Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,Słuchaj — bo to są najlepsi poeci.Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwoneBędą ci całe poemata składać.Ja bym to samo powiedział, co one,Bo ja się od nich nauczyłem gadać;Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.Dzisiaj daleko pojechałem w gościI dalej mię los nieszczęśliwy goni.Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.

"W pamiętniku Zofii Bobrówny"

Juliusz Słowacki

ZAPAMIĘTAJ SŁOWA:emigrant- osoba, która opuściła swój kraj i zamieszkała w innym kraju,nostalgia- tęsknota za ojczyzną,apostrofa- zwrot do adresata (np. "Przywieź mi, Zośko...").

Kwiatek powie? Gwiazdka zanuci piosenkę? Naprawdę?? To możliwe? Pamiętajcie, że to UOSOBIENIA. Martwe przedmioty robią coś, co mogą robić tylko ludzie. Zwróć też uwagę, że podmiot liryczny używa ZDROBNIEŃ: "kwiatek", "gwiazdka", ponieważ zwraca się do dziecka.

Popatrz, kim są najlepsi poeci według podmiotu lirycznego? To kwiaty i gwiazdy! Zosia powinna słuchać właśnie ich.

Spójrz, Zosia wraca do ojczyzny! A podmiot liryczny właśnie za tą ojczyzną bardzo, bardzo tęskni. Taką tęsknotę do ojczyzny nazywamy NOSTALGIĄ.

Pewnie myślisz, co to Ikwa? To rzeka, przepływająca przez rodzinne miasto poety, Krzemieniec. Podmiot liryczny wspomina swoje dzieciństwo. Spójrz na EPITET "srebrne fale" - wspomnienie o rzece jest dla podmiotu lirycznego wręcz magiczne.

Popatrz, podmiot liryczny jest daleko od swojego kraju i nie jest szczęśliwy. Jest gościem w innym kraju. Osoba, która opuszcza swój kraj i zamieszkuje w innym kraju, to EMIGRANT.

Zwróć uwagę, o co podmiot liryczny prosiZosię? O światłość gwiazd i woń kwiatów. Jak myślisz, czy Zosia może to przywieźć? Czy to możliwe? Podmiotowi lirycznemu bardzo brakuje ojczyzny i sam chciałby się tam znaleźć.

W tym wierszu warto zwrócić uwagę na to, jak przedstawiona jest przyrodaw naszym kraju. Jest ona piękna, potrafi myśleć, czuć, jest nieodłączną częścią Polski. Dla podmiotu lirycznego przyroda jest najdoskonalszym poetą.

Podmiot liryczny (czyli osoba mówiąca w wierszu) zwraca się do Zosi. Taki zwrot do adresata nazywamy APOSTROFĄ.

Podmiot liryczny uczył się od kwiatów i gwiazd, od przyrody! To one nauczyły go, jak układać wiersze.

Kim jest Zofia Bobrówna? To córka Joanny Bobrowej, znajomej poety. Zosia z mamą i siostrą mieszkały w Paryżu i często spotykały się z Juliuszem Słowackim. Zosia - tak jak wielu z Was - bardzo lubiła cukierki, dlatego poeta nazywał ją cukrzaną Zosią :) Gdy dziewczynki z mamą miały wyjechać do Polski, poeta wpisał im się do pamiętników. Po przyjeździe do Polski Zosia wysłała Słowackiemu gałązkę wrzosu.

Juliusz Słowacki żył w latach 1809-1849. Był jednym z najwybitniejszych polskich poetów. Urodził się w Krzemieńcu - dzisiaj to miasto leży na terenie Ukrainy. Bardzo wiele podróżował i przebywał poza granicami naszego kraju (np. we Francji) - na emigracji. W swoich utworach poruszał sprawy patriotyzmu, ojczyzny i walki o niepodległość. W Krzemieńcu znajduje się muzeum poety - tutaj krótki filmik z tego miejsca.

Czy wpisywaliście się kiedyś komuś do pamiętnika? "Na górze róże, na dole fiołki..." - wszyscy znamy ten wierszyk, prawda? Wiersz Juliusza Słowackiego jest właśnie takim wpisem. Poeta wpisał się do pamiętnika 10-letniej Zosi w 1844 r.

Podmiot liryczny jest nieszczęśliwy i tęskni za ojczyzną. Czuje smutek, żal i gorycz.